Διορθώννω διορθώννω διορθώννω...εβαρέθηκα. Πόσες εκθέσεις να θκιεβάσω προσεκτικά που έχουν τον ίδιο τίτλο; Τζιαι που η διαφορά στον βαθμό παίζεται στες λεπτομέρειες;
Την Τρίτη διδάσκω Χάιντεγγερ. Εχάρηκα. Εν το τελαυταίο σεμινάριο. Επιτέλους διδάσκω κάτι που ξέρω πολλά καλά.
Άρεσε μου ο τρόπος που τον επαρουσίασε τον Χάιντεγγερ εχτές ο καθηγητής στη διάλεξη. Τζιαι εκατάλαβα πολλά πράματα, που θα σας απαριθμήσω δαμαί.
Πρώτον: Ο καθηγητής τούτος εν της αναλυτικής σχολής της φιλοσοφίας. (Εγώ είμαι της ηπειρωτικής). Πριν να με προσλάβει, είσιεν με ρωτήσει αν μπορώ να αντεπεξέλθω σε αναλυτικό τρόπο διδασκαλίας και σκέψης, τζιαι είχα του πει "ναι", αλλά που μέσα μου ανησυχούσα λλίον. Mετά όμως, κατά τα φαινόμενα, επροσαρμόστηκα πολλά καλά στον αναλυτικό τρόπο του, τζιαι μάλιστα απόλαυσα τον. Τζιαι το περίεργο εν ότι, είχα ξιάσει καν ότι επροσαρμόστηκα σε άλλον τρόπο παρουσίασης. Τόσο πολλά, που ούτε καν ήταν θέμα ανησυχίας για μένα ο τρόπος. Με άλλα λόγια: εγκλιματίστηκα εντελώς. Τωρά το συνειδητοποιώ- αναδρομικά.
Εχτές όμως που εδίδαξεν τον Χάιντεγγερ, αθθυμήθηκα τη διαφορά. Διότι ο Χάιντεγγερ εν η ειδικότητα μου, τζιαι ο τρόπος που τον επαρουσίασε ήταν εμφανώς διαφορετικός από τον τρόπο που θα τον επαρουσίαζα εγώ, αυθόρμητα τουλάχιστον. Έτσι, εχτές, εσυνειδητοποίησα άξιππα πόσο καλά επροσαρμόστηκα στον αναλυτικό τρόπο, τζιαι εχάρηκα.
Δεύτερον: Ο καθηγητής τούτος κανονικά θα ήταν (αναμενόμενα δηλαδή) σφοδρά εναντίον του Χάιντεγγερ (διότι κατά τη διάρκεια του τριμήνου, είσιεν μιλήσει αρκετές φορές υποτιμητικά για τους ηπειρωτικούς φιλοσόφους). Όχι μόνο για τον τρόπο που ο Χάιντεγγερ γράφει, αλλά τζιαι για το περιεχόμενο. ΚΑΙ ΟΜΩΣ, έδειξεν τρομερό σεβασμό για τον Χάιντεγγερ. Έπρεπε βέβαια να το προβλέψω, αφού είναι ο μόνος φιλόφος στον οποίον αφιερώνει ολόκληρη διάλεξη (!), Λοιπόν, έδειξε μεγάλο σεβασμό, τζιαι άρεσε μου, διότι έδωσε μου έξτρα αυτοπεποίθηση ότι υπάρχει κοινό έδαφος. Άρεσε μου ιδιαίτερα το γεγονός ότι εφάνηκε πόσο πολλά επροσπάθησε για να τον παρουσιάσει δίκαια, τζιαι για να τον συσχετίσει με τους άλλους φιλοσόφους, με τρόπο εύληπτο τζιαι συμμετρικό. Επροσπάθησε να τον τοποθετήσει μέσα στην αλληλουχία των προηγούμενων φιλοσοφικών προβλημάτων τζιαι να δώσει βάση στα επιχειρήματα του Χάιντεγερ. Θυμούμαι όταν ήταν να με προσλάβει με ρώτησε για τον Χάιντεγγερ, τζιαι του είχα πει ότι πιστεύκω ότι ναι μπορεί ο Χάιντεγγερ να διδαχτεί με αναλυτικό τρόπο. Τζιαι τούτον έκαμε ο ίδιος εχτές.
Τρίτον: Εχτίμησα τον αναλυτικό τρόπο. Πιστεύκω ότι έσιει την αξίαν του, τζιαι ότι μπορεί να αναδείξει κάποια πράματα καλλύττερα. Αξίζει κανείς να παρουσιάσει (ή, τουλάχιστον, να προσπαθήσει να παρουσιάσει) τον Χάιντεγγερ αναλυτικά.
Ανυπομονώ να παραδώσω το σεμινάριο μου την Τρίτη. Με τον τρόπο μου όμως...
Εκτός αυτών: έχω αναλάβει να οργανώσω συνέδριο Φαινομενολογίας στο πανεπιστήμιο μου. Για τον Μάη. Υπάρχει μεγάλη περίπτωση να έχω σαν προσκεκλημένο ομιλητή έναν πολλά σημαντικό φιλόσοφο, τον Ρόμπερτ Μπερνασκόνι (Robert Bernasconi), του οποίου τη δουλειά θαυμάζω. Τούτος έγραψε πολλά πάνω στον Χάιντεγγερ, τον Ντεριντά τζιαι τον Λεβινάς. Ίδωμεν.
Α, τζιαι επροσκαλέσαν με τελικά στο Λονδίνο να πάω να κάμω τζείντην ομιλία τζιαι να με πκιερώσουν. Σαρανταπέντε λεπτά, εκατό λίρες. Πώς σου φαινεσταί. Υπάρχει φως στο τούνελ. Έτο που επιβιώνουν τελικά τζιαι οι φιλόσοφοι. Χα!
Παρασκευή, 04 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009
ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΚΑΤΑΡΡΙΦΘΗΚΕ
ΤΟΛΟΙΠΟΝ!:
Η θεωρία ότι άμαν κλάσεις μες στη σάουνα λιποθυμάς, είναι ΜΥΘΟΣ.
Έκαμα πείραμαν σήμερα στο γυμναστήριο. Επιστημονικό πείραμα. Έκλασα τρεις φορές μες στη σάουνα (ήμουν μόνος μου) τζιαι δεν εβρώμισε καθόλου.
Θα πει κανείς ότι: Ένα λεπτό κύριε, πώς ξέρεις ότι οι συγκεκριμένοι πόρτοι ήταν βρωμεροί;;
Σας διαβεβαιώ ότι ήταν χτιτζιόν. Διότι, είχα κλάσει πριν να μπω στη σάουνα πολλές φορές, τζιαι ήταν λετσιόν. Τζιαι έκλασα τζιαι μετά που εφκήκα που τη σάουνα, τζιαι πάλε ήταν ζόλος. Οπόταν, συνεπάγεται ότι τζιαι οι πόρτοι της σάουνας ήταν βρωμεροί, όμως δεν μύρισε καθόλου.
Τωρά παραμένει να εξηγηθεί το καινούριο μυστήριο: Γιατί οι πόρτοι εν βρωμούν μες στη σάουνα;;;;
(...ούλλο μυστήρια τούτη η ζωή, έννα μεν ησυχάσουμεν ποττέ εμείς οι επιστήμονες...)
Y.Γ: Αφιερώννω την επιστημονική μου ανακάλυψη στον καλλύττερο μου παρέαν τον Πιέρον (άλλως, Φιέρον). Αφαιρέθηκε ακόμα ένα λιθαράκι στην κατάρριψη του τείχους μεταξύ της Γνώσης τζιαι του Ανεξήγητου, με τη σφραγίδα "Πιέρος" πάνω του
Η θεωρία ότι άμαν κλάσεις μες στη σάουνα λιποθυμάς, είναι ΜΥΘΟΣ.
Έκαμα πείραμαν σήμερα στο γυμναστήριο. Επιστημονικό πείραμα. Έκλασα τρεις φορές μες στη σάουνα (ήμουν μόνος μου) τζιαι δεν εβρώμισε καθόλου.
Θα πει κανείς ότι: Ένα λεπτό κύριε, πώς ξέρεις ότι οι συγκεκριμένοι πόρτοι ήταν βρωμεροί;;
Σας διαβεβαιώ ότι ήταν χτιτζιόν. Διότι, είχα κλάσει πριν να μπω στη σάουνα πολλές φορές, τζιαι ήταν λετσιόν. Τζιαι έκλασα τζιαι μετά που εφκήκα που τη σάουνα, τζιαι πάλε ήταν ζόλος. Οπόταν, συνεπάγεται ότι τζιαι οι πόρτοι της σάουνας ήταν βρωμεροί, όμως δεν μύρισε καθόλου.
Τωρά παραμένει να εξηγηθεί το καινούριο μυστήριο: Γιατί οι πόρτοι εν βρωμούν μες στη σάουνα;;;;
(...ούλλο μυστήρια τούτη η ζωή, έννα μεν ησυχάσουμεν ποττέ εμείς οι επιστήμονες...)
Y.Γ: Αφιερώννω την επιστημονική μου ανακάλυψη στον καλλύττερο μου παρέαν τον Πιέρον (άλλως, Φιέρον). Αφαιρέθηκε ακόμα ένα λιθαράκι στην κατάρριψη του τείχους μεταξύ της Γνώσης τζιαι του Ανεξήγητου, με τη σφραγίδα "Πιέρος" πάνω του
Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009
Εγιώ τζιαι ο Ζζίζζιεκ
Την Τετάρτην έπιασα ήμεηλ που με ειδοποιούσεν ότι τελικά είσιε θέση κενή για να παρακολουθήσω μιαν ομιλία του σλοβένου φιλοσόφου Ζζίζζιεκ (Žižek) στο Λονδίνον. Επαραίτησα τα ούλλα στο πανεπιστήμιο τζιαι ήρτα βουρητός έσσω να λουθώ διότι εν είχα προλάβει να λουθώ το πρωί (τζιαι είχα περάσει την προηγούμενη νύχτα κάμνοντας μαραθώνιο σεξ, οπόταν έπρεπε να λουθώ). Ετηλεφωνήθηκα με ένα εγγλέζο συνάδελφο φιλόσοφο που δεν ήξερα προσωπικά αλλά μέσω φέισμπουκ, ο οποίος μου είσιεν πει ότι ήταν να επήεννε, τζιαι είπα του ότι είχα τζιαι εγώ θέση, να πάμε μαζίν.
Εβρεθήκαμεν πόξω που την αίθουσα λοιπόν, έγκαιρα, τζιαι εμπήκαμεν τζιαι εκάτσαμεν πολλά κοντά του Ζζίζζιεκ.
Στο τέλος εκατάφερα τζιαι έκαμα μικρή συζήτηση μαζίν του, την ώρα που εμπορούσε το κοινό να κάμει απορίες. Είχα μιαν καλήν απορίαν, η οποία όμως για να τεθεί έπρεπε να κάμω θκυό άλλες προκαταρκτικές πριν την κανονική μου απορία. ΑΛΛΑ, ο μπάσταρτος ο συντονιστής εδιέκοψεν με, εν με άφηκεν να κάμω την τρίτην ερώτηση που ήταν τζιαι η πραγματική μου απορία, διότι μίσιη μου έπρεπε να μιλήσουν τζιάλλοι! (Το χάζιν εν ότι, την ώραν που εμάσιετουν ο Ζζίζζιεκ να απαντήσει, εψιλοδιέκοψα τον θκυό φορές (ως καλός χώρκατος που είμαι), τζιαι είπε μου θκυό φορές "άφησμε να τελειώσω" (σιόρ!)!! Ο συντονιστής ήταν ένας διάσημος εγγλέζος φιλόσοφος, ο Nigel Warburton. Ο σκατάς γαμώτο εν με άφηκε να κάμω την απορία μου όπως έθελα. Τζιαι μάλιστα, στην ηχογράφηση που εβάλαν στο ίντερνετ ΕΚΟΨΑΝ το μέρος που με διέκοψεν τζιαι επροχωρήσαν πάρακατω! Ππούστηες γαμώτο!
Τολοιπόν: την ομιλίαν θα την έβρετε δαμαί: http://www.thersa.org/events/audio-and-past-events/2009/first-as-tragedy,-then-as-farce-the-economic-crisis-and-the-end-of-global-capitalism
Κάμετε την download. Εγώ μιλώ στο 49ο λεπτό ως το 52 νομίζω. Με τη χωρκατοπροφορά μου ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! Χαχαχα!
Εμίλησα του τζιαι λλίο μετά του Ζζίζζιεκ. Υπέγραψε μου τζιαι βιβλίο τζιαι έγραψε τζιαι ένα μικρό σημείωμα για ένα φίλο μου που του αρέσκει πολλά ο Ζζίζζιεκ, τζιαι μάλιστα διαμέσω του απέκτησα εγώ το ενδιαφέρον μου για το Ζζίζζιεκ.
Μετά επήα σε μιά γκέυ ππαπ (κατά λάθος) με το συνάδελφο. Είπεν μου ότι έσιει κοννέξιονς να με βοηθήσει να διδάσκω A-Levels φιλοσοφία, να φκάλω λεφτά, τζιαι επίσης να κάμω μιαν ομιλία σε ένα οργανισμό, για τον Χάιντεγγερ, 45 λεπτά, τζιια να με πκιερώσουν εκατό λίρες.
Εγίναμε γάροι που τες πύρες. Έχασα το τελευταίο τρένο. Εφάκκουν τα τηλέφωνα της ανιψιάς μου στο Λονδίνο ούλλη νύχτα, για να πάω να ππέσω έσσω της. Επήα σκνίπας, έππεσα ετζοιμήθηκα όπως το χτηνό, τζιαι επήα το πρωί Πράιτττον.
Εύγε παιδί μου (ήταν να μου πει ο τζύρης μου).
Εβρεθήκαμεν πόξω που την αίθουσα λοιπόν, έγκαιρα, τζιαι εμπήκαμεν τζιαι εκάτσαμεν πολλά κοντά του Ζζίζζιεκ.
Στο τέλος εκατάφερα τζιαι έκαμα μικρή συζήτηση μαζίν του, την ώρα που εμπορούσε το κοινό να κάμει απορίες. Είχα μιαν καλήν απορίαν, η οποία όμως για να τεθεί έπρεπε να κάμω θκυό άλλες προκαταρκτικές πριν την κανονική μου απορία. ΑΛΛΑ, ο μπάσταρτος ο συντονιστής εδιέκοψεν με, εν με άφηκεν να κάμω την τρίτην ερώτηση που ήταν τζιαι η πραγματική μου απορία, διότι μίσιη μου έπρεπε να μιλήσουν τζιάλλοι! (Το χάζιν εν ότι, την ώραν που εμάσιετουν ο Ζζίζζιεκ να απαντήσει, εψιλοδιέκοψα τον θκυό φορές (ως καλός χώρκατος που είμαι), τζιαι είπε μου θκυό φορές "άφησμε να τελειώσω" (σιόρ!)!! Ο συντονιστής ήταν ένας διάσημος εγγλέζος φιλόσοφος, ο Nigel Warburton. Ο σκατάς γαμώτο εν με άφηκε να κάμω την απορία μου όπως έθελα. Τζιαι μάλιστα, στην ηχογράφηση που εβάλαν στο ίντερνετ ΕΚΟΨΑΝ το μέρος που με διέκοψεν τζιαι επροχωρήσαν πάρακατω! Ππούστηες γαμώτο!
Τολοιπόν: την ομιλίαν θα την έβρετε δαμαί: http://www.thersa.org/events/audio-and-past-events/2009/first-as-tragedy,-then-as-farce-the-economic-crisis-and-the-end-of-global-capitalism
Κάμετε την download. Εγώ μιλώ στο 49ο λεπτό ως το 52 νομίζω. Με τη χωρκατοπροφορά μου ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! Χαχαχα!
Εμίλησα του τζιαι λλίο μετά του Ζζίζζιεκ. Υπέγραψε μου τζιαι βιβλίο τζιαι έγραψε τζιαι ένα μικρό σημείωμα για ένα φίλο μου που του αρέσκει πολλά ο Ζζίζζιεκ, τζιαι μάλιστα διαμέσω του απέκτησα εγώ το ενδιαφέρον μου για το Ζζίζζιεκ.
Μετά επήα σε μιά γκέυ ππαπ (κατά λάθος) με το συνάδελφο. Είπεν μου ότι έσιει κοννέξιονς να με βοηθήσει να διδάσκω A-Levels φιλοσοφία, να φκάλω λεφτά, τζιαι επίσης να κάμω μιαν ομιλία σε ένα οργανισμό, για τον Χάιντεγγερ, 45 λεπτά, τζιια να με πκιερώσουν εκατό λίρες.
Εγίναμε γάροι που τες πύρες. Έχασα το τελευταίο τρένο. Εφάκκουν τα τηλέφωνα της ανιψιάς μου στο Λονδίνο ούλλη νύχτα, για να πάω να ππέσω έσσω της. Επήα σκνίπας, έππεσα ετζοιμήθηκα όπως το χτηνό, τζιαι επήα το πρωί Πράιτττον.
Εύγε παιδί μου (ήταν να μου πει ο τζύρης μου).
Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009
Επήα στο μήτιγκ
Επήα στη συνάντηση με την μάστραινα του τμήματος της φιλοσοφίας. Είπα της τα τζιαι που κοντά. Είπε μου έχω δίκαιο τζιαι ότι έννα τα πει αύριο στη συνάντηση με τους πιο πάνω. Είπε μου να μεν ανησυχώ δεν θα αναφέρει το όνομά μου. Είπα της εν με κόφτει να το αναφέρει. Είπα της άμα λάχει γράφω τζιαι επώνυμο γράμμα αν θα παίξει ρόλο, εν φοούμαι. Είπε μου να περιμένω να κάμουν τη συνάντηση αύριο τζιαι έννα μου ξαναμιλήσει.
Εν τω μεταξύν αρέσκει μου πολλά τούτη, έσιει κάτι το ελκυστικό...εν τα μμάθκια της νομίζω. Εχτός που το ότι έσιει μυαλό ξιουράφιν, όπως τα ξιουράφκια τα τζιαινούρκα της Gilette που εν με πέντε λεπίδες τζιαι κόφκουν το γένι με την παραμικρή επαφή. Έτσι εν τζιαι ο νους της τούτης.
Πέραν τούτου, η σουπερβάιζορ μου εζήτησε μου να αρκέψω να γράφω το πρώτον κεφάλαιον. Εντός ολίγων ημερών.
Που σημαίνει ένα πράμα: απομόνωση εκ μέρους μου. Σκέψη τζιαι κόντρα σκέψη.
Εννάν τζιαι το πρώτο τεστ στη σχέση μου με τη Τζοάννα...έννα με δει για πρώτη φορά επί το έργο...τζιαι να γνωρίσει την πιο ιδιοσυγκρατική πλευρά μου που εμφανίζεται με την φιλοσοφική αφιέρωση...
Εν τω μεταξύν αρέσκει μου πολλά τούτη, έσιει κάτι το ελκυστικό...εν τα μμάθκια της νομίζω. Εχτός που το ότι έσιει μυαλό ξιουράφιν, όπως τα ξιουράφκια τα τζιαινούρκα της Gilette που εν με πέντε λεπίδες τζιαι κόφκουν το γένι με την παραμικρή επαφή. Έτσι εν τζιαι ο νους της τούτης.
Πέραν τούτου, η σουπερβάιζορ μου εζήτησε μου να αρκέψω να γράφω το πρώτον κεφάλαιον. Εντός ολίγων ημερών.
Που σημαίνει ένα πράμα: απομόνωση εκ μέρους μου. Σκέψη τζιαι κόντρα σκέψη.
Εννάν τζιαι το πρώτο τεστ στη σχέση μου με τη Τζοάννα...έννα με δει για πρώτη φορά επί το έργο...τζιαι να γνωρίσει την πιο ιδιοσυγκρατική πλευρά μου που εμφανίζεται με την φιλοσοφική αφιέρωση...
Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009
Πππέεεεε
Έννα με πελλάνουν. Άρκεψα γυμναστήριον πριν θκυό εφτομάδες. Πρόγραμμα ειδικό για να χάσω κιλά τάχα. Έφκαλε μου το πρόγραμμα ο γυμναστής. Ούλλον ασκήσεις με βούρος τζιαι ποτούντα πράματα. Κκαρτιοβάσκιουλαρ τάχα.
Λαλώ του τζείντου κκερχανέ: θέλω να χάσω βάρος. Επίσης λαλώ του ότι κάμνω μυς πολλά εύκολα.
Ζυγίζουμαι τζιαι είμαι 80.5 κιλά. Πρέπει να χάσω 8 κιλά μέσα σε θκυό μήνες.
Κάμνω τες γυμναστικές που μου βάλλει τζιαι ξαναζυγίζουμαι εχτές. ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΕΙΜΑΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ;
..............................
82!!!
ΕΒΑΛΑ ΑΝΑΜΙΣΗ ΚΙΛΟ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΣΙΗΣΤΟ ΜΟΥ.
ΗΝΤΑΛΩΣ ΘΚΙΑΟΛΟΝ ΚΑΜΝΩ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΑΧΑ, ΤΖΙΑΙ ΓΙΝΟΥΜΑΙ ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟΣ;
Τάχα εν οι μυς μου τζιαι εν πιο βαρετοί που τη μύλλα. Ε ΟΚ. Τι σημαίνει τούτον; Ότι ένιμπορω να χάσω κιλά;
Λαλώ του τζείντου κκερχανέ ότι κάμνω μυς εύκολα, εν ακούει η κκελλέ του.
Ήνναμπον να κάμω τωρά; Εσιέξιξι
Λαλώ του τζείντου κκερχανέ: θέλω να χάσω βάρος. Επίσης λαλώ του ότι κάμνω μυς πολλά εύκολα.
Ζυγίζουμαι τζιαι είμαι 80.5 κιλά. Πρέπει να χάσω 8 κιλά μέσα σε θκυό μήνες.
Κάμνω τες γυμναστικές που μου βάλλει τζιαι ξαναζυγίζουμαι εχτές. ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΕΙΜΑΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ;
..............................
82!!!
ΕΒΑΛΑ ΑΝΑΜΙΣΗ ΚΙΛΟ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΣΙΗΣΤΟ ΜΟΥ.
ΗΝΤΑΛΩΣ ΘΚΙΑΟΛΟΝ ΚΑΜΝΩ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΑΧΑ, ΤΖΙΑΙ ΓΙΝΟΥΜΑΙ ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟΣ;
Τάχα εν οι μυς μου τζιαι εν πιο βαρετοί που τη μύλλα. Ε ΟΚ. Τι σημαίνει τούτον; Ότι ένιμπορω να χάσω κιλά;
Λαλώ του τζείντου κκερχανέ ότι κάμνω μυς εύκολα, εν ακούει η κκελλέ του.
Ήνναμπον να κάμω τωρά; Εσιέξιξι
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Αρκέφκω καφκάν εναντίον του πανεπιστημίου μου
Ένιξερω πού έννα οδηγήσει τούτον, αλλά είμαι απηυδησμένος τζιαι χτιτζιασμένος, τζιαι άμαν χτιτζιάσω εν χαρίζω κάστανο.
Σήμερα εξισιύλησε το ποτήρι με το γαμημένο το πανεπιστήμιο μου. Έγραψα ένα πολλά θυμωμένο ήμεηλ στην μάστραινα του τμήματος της φιλοσοφίας, που παραθέτω αυτούσιο, με τα λάθη του (ήμουν τόσο νευριασμένος, που ούτε καν εδιόρθωσα τα λάθη:
Dear ΧΧΧΧΧΧ,
I am requesting an appointment with you in order to discuss some problems I
am facing with the University.
The problem is straightforward: bureaucratic incompetence.
This affects both my research and my teaching and I am not willing to put
up with it any longer because it is not my responsibility (I am paying a
lot of money to the University in order for them to take care of these
things,
not the other way round).
My experience of ΧΧΧΧΧΧΧ as an institutional whole has been very bad and I
want to make
this clearly an issue.
(Nevertheless, my interaction with the philosophy department teaching staff
(i.e. ΧΧΧΧΧ, ΧΧΧΧΧΧ, you, ΧΧΧΧΧΧ et al) has been
excellent, perhaps even perfect, but there is a difference between the
University of ΧΧΧΧΧΧ as a whole and the Department of Philosophy).
I give four examples, which include even the very first contact I had with
the University of ΧΧΧΧΧΧ (i.e. my application for a DPhil):
a) My application for a DPhil took more than two months to be processed
because for some reason it had not reached the department. I only got
an answer after I contacted in person with ΧΧΧΧΧΧ...
b) I asked for a working space months ago and still nothing. They told me I
should
wait until the change of schools took place. The change has taken place
three months ago and still nothing. Confusion caused by
so-called administrative changes...
c) I asked for funding in order to attend and present at a philosophy
conference in August, in ΧΧΧΧΧΧΧ: again, confusion and ignorance. Nobody
knew anything,
no funds available etc etc. In the end nothing. And yet, the university
promises (at least some) funding for conferences. What about future
conferences? Do I have to pay
everything from my pocket?? If yes, why do I have to write "University of
ΧΧΧΧΧΧ" as my affiliated institute? I may as well put the name of ΧΧΧΧΧ
ΧΧΧΧΧ who is the one really directly supporting me, and perhaps my
father's name who is paying for the conference...
d) Since the beginning of this month I took over another seminar additional
to the two I was already teaching. This has yet to appear in my XXXXXX
Direct page. I let ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ know, I also let ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ know, I also sent
an email to the IT services, after instruction from ΧΧΧΧΧΧ and ΧΧΧΧΧ. No
change. Nothing. I still cannot input attendance
etc. But why do I have to run after the IT services in order to fix this?
Is this my responsibility? Shouldn't an email suffice?
Dear XXXXXX, obviously I am very frustrated and angry. Whenever I needed
something from the administration, they failed to fulfill their
obligations.
I wouldn't like this email to be considered as an official complain. I
would like this email to be taken unofficially, internal to the Philosophy department. But I would like to meet with you in order to discuss what can be officially done, because in the end of the day I am a consumer who pays a lot of money, and doesn't get his money's worth, or what is advertised from University of XXXXXX's behalf.
The least I am obliged to do is to communicate my frustration to you and
the people receiving this email.
Best regards,
Alex
Ένιξερω ίνναμπου έννα γίνει στο μέλλον. Εσείς νομίζετε ακούουμαι να έχω δίκαιον οξά;
Σήμερα εξισιύλησε το ποτήρι με το γαμημένο το πανεπιστήμιο μου. Έγραψα ένα πολλά θυμωμένο ήμεηλ στην μάστραινα του τμήματος της φιλοσοφίας, που παραθέτω αυτούσιο, με τα λάθη του (ήμουν τόσο νευριασμένος, που ούτε καν εδιόρθωσα τα λάθη:
Dear ΧΧΧΧΧΧ,
I am requesting an appointment with you in order to discuss some problems I
am facing with the University.
The problem is straightforward: bureaucratic incompetence.
This affects both my research and my teaching and I am not willing to put
up with it any longer because it is not my responsibility (I am paying a
lot of money to the University in order for them to take care of these
things,
not the other way round).
My experience of ΧΧΧΧΧΧΧ as an institutional whole has been very bad and I
want to make
this clearly an issue.
(Nevertheless, my interaction with the philosophy department teaching staff
(i.e. ΧΧΧΧΧ, ΧΧΧΧΧΧ, you, ΧΧΧΧΧΧ et al) has been
excellent, perhaps even perfect, but there is a difference between the
University of ΧΧΧΧΧΧ as a whole and the Department of Philosophy).
I give four examples, which include even the very first contact I had with
the University of ΧΧΧΧΧΧ (i.e. my application for a DPhil):
a) My application for a DPhil took more than two months to be processed
because for some reason it had not reached the department. I only got
an answer after I contacted in person with ΧΧΧΧΧΧ...
b) I asked for a working space months ago and still nothing. They told me I
should
wait until the change of schools took place. The change has taken place
three months ago and still nothing. Confusion caused by
so-called administrative changes...
c) I asked for funding in order to attend and present at a philosophy
conference in August, in ΧΧΧΧΧΧΧ: again, confusion and ignorance. Nobody
knew anything,
no funds available etc etc. In the end nothing. And yet, the university
promises (at least some) funding for conferences. What about future
conferences? Do I have to pay
everything from my pocket?? If yes, why do I have to write "University of
ΧΧΧΧΧΧ" as my affiliated institute? I may as well put the name of ΧΧΧΧΧ
ΧΧΧΧΧ who is the one really directly supporting me, and perhaps my
father's name who is paying for the conference...
d) Since the beginning of this month I took over another seminar additional
to the two I was already teaching. This has yet to appear in my XXXXXX
Direct page. I let ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ know, I also let ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ know, I also sent
an email to the IT services, after instruction from ΧΧΧΧΧΧ and ΧΧΧΧΧ. No
change. Nothing. I still cannot input attendance
etc. But why do I have to run after the IT services in order to fix this?
Is this my responsibility? Shouldn't an email suffice?
Dear XXXXXX, obviously I am very frustrated and angry. Whenever I needed
something from the administration, they failed to fulfill their
obligations.
I wouldn't like this email to be considered as an official complain. I
would like this email to be taken unofficially, internal to the Philosophy department. But I would like to meet with you in order to discuss what can be officially done, because in the end of the day I am a consumer who pays a lot of money, and doesn't get his money's worth, or what is advertised from University of XXXXXX's behalf.
The least I am obliged to do is to communicate my frustration to you and
the people receiving this email.
Best regards,
Alex
Ένιξερω ίνναμπου έννα γίνει στο μέλλον. Εσείς νομίζετε ακούουμαι να έχω δίκαιον οξά;
Άμαν έσιεις σκεμπέν...
...εν μπορείς να τζοιμηθείς μπρούμυττα.
(Εγώ ένιμπορω. Μόλις το εσυνειδητοποίησα)
(Έννα μου γίνει ψύχωση τούτη η σκεμπέ, στο τέλος)
(Ήδη άρκεψεν τζιαι γίνεται, ξέρω το)
(Εγώ ένιμπορω. Μόλις το εσυνειδητοποίησα)
(Έννα μου γίνει ψύχωση τούτη η σκεμπέ, στο τέλος)
(Ήδη άρκεψεν τζιαι γίνεται, ξέρω το)
Φιλοσοφία τζιαι μύλλες -άσχετο
Σήμερα απόλαυσα πολλά το μάθημα...το θέμα ήταν ο Καρτεσιανός διυσμός, η διαφορά του από άλλους διυσμούς και το πρόβλημα του σολιψισμού, και πώς προσπαθεί να το λύσει ο Τζιων Στιούαρτ Μιλ.
Ύστερα επήα γυμναστήριο. Εζυγίστηκα για πρώτη φορά. It's official. Είμαι χτηνόν. Είμαι σιοίρος. Βόρτος. Εν ήμουν ποτττττέ τόσα κιλά.
Το κανονικό μου βάρος εν 73 κιλά. Πόσα είμαι νομίζετε τωρά;
80.5!!!
ΔΩΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ Η ΜΥΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!
Φυσικά το θετικό της όλης υπόθεσης εν ότι αν ππέσει κανένας λιμός έννα αντέξω παραπάνω που άλλους. Η θετική πλευρά είναι ότι δεν είμαι πασιύς, αλλά έχω περισσότερα αποθέματα ενέργειας. Όπως τη Ρωσσία τζιαι το πετρέλαιο ένα πράμα χουά χουά χουάαα!
Ύστερα επήα γυμναστήριο. Εζυγίστηκα για πρώτη φορά. It's official. Είμαι χτηνόν. Είμαι σιοίρος. Βόρτος. Εν ήμουν ποτττττέ τόσα κιλά.
Το κανονικό μου βάρος εν 73 κιλά. Πόσα είμαι νομίζετε τωρά;
80.5!!!
ΔΩΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ Η ΜΥΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!
Φυσικά το θετικό της όλης υπόθεσης εν ότι αν ππέσει κανένας λιμός έννα αντέξω παραπάνω που άλλους. Η θετική πλευρά είναι ότι δεν είμαι πασιύς, αλλά έχω περισσότερα αποθέματα ενέργειας. Όπως τη Ρωσσία τζιαι το πετρέλαιο ένα πράμα χουά χουά χουάαα!
Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009
Εκφοβιστική Ηθικολογία Vs Φιλοσοφία
Προς τον/την ανώνυμο/η νούμερο 1, που μου απάντησε με το εκφοβιστικό ηθικολόγημα «Re koubera inta pon toynta pramata.
Etsi kamnoun oi folosofoi pou didaskis?"», ως απάντηση στην προηγούμενη ανάρτηση, στην οποία έγραψα ότι μια μέρα έννα δώσω μιαν πατσιάν σε κάποιον/α που μασά όπως την κατσέλλα. Απαντώ:
Πρώτα-πρώτα να πω ότι εν επρόσεξα να παραδίδω μάθημα φιλοσοφίας σε τούντο μπλογκ...συγγνώμη που τα έμπλεξα κύριε Ανώνυμε εξυπνάκια, τα μαθήματα φιλοσοφίας που διδάσκω στο πανεπιστήμιο με το προσωπικό το μπλογκ μου, στο οποίο γράφω «μικρά, καθημερινά, αργκοτικά, φαιδρά» όπως λέει η περιγραφή πάνω. Ποιάν που τούτες τες λέξεις εν καταλάβεις, πε μου να σου τες εξηγήσω.
Επειδή είμαι φιλόσοφος κατ'επάγγελμα, εν δικαιούμαι να γράφω «μικρά, καθημερινά, αργκοτικά, φαιδρά»; Εν δικαιούμαι να έχω ή να γράφω για τες ορμές μου; Εν δικαιούμαι να νευριάζω; Εν δικαιούμαι να λαλώ ότι νευριάζω; Τι νομίζεις εν οι φιλόσοφοι δηλαδή; Ευνουχισμένοι αιθεροβάμονες;
Αρκετά με τούτον το μύθο. Οι φιλόσοφοι έννεν ούτε αγάμητοι, ούτε στωικοί, ούτε ανοργασμικοί, ούτε ανορεκτικοί (με την ευρεία, πλατωνική, έννοια της λέξης όρεξη).
Οι φιλόσοφοι έννεν τζείνο που νομίζεις ότι ένι. Εν θέλουν να δέρουν; Εν πρέπει ποττέ να θέλουν να δέρουν κάποιον; Εν εξοργίζουνται ποττέ που τίποτε, νομίζεις; Δαμαί η ιστορία της διανόησης διδάσκει ότι ΑΚΟΜΑ ΤΖΙΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ, ο οποίος είναι ο κατεξοχήν αγαθός διανοητής, έχασε μια φορά τη ψυχραιμία του τζιαι έκαμεν τα της πουτάνας μες στην αυλή της εκκλησίας.
Πολλά εύκολα πάντως προσπαθούν ορισμένοι να με εκφοβίσουν, εμένα τζιαι άλλους διανοητές, στο να γράφω με έναν συγκεκριμένο «προσήκοντα» τρόπο, επειδή αποκαλούμαι «φιλόσοφος». Εν εσείς όμως, οι αδαείς, που στην πραγματικότητα απαξιώνετε τη φιλοσοφία, τζιαι ζημιώνετε τη φιλοσοφία με τες πουριτανικές ιδεοληψίες σας, που στην ουσία αποξενώνουν τη φιλοσοφία που την ανθρώπινη πραγματικότητα. Που διαχωρίζετε το πνεύμα που την υλική/σωματική πραγματικότητα τζιαι την καθημερινότητα, τόσον αυστηρά. Σαν να τζιαι οι φιλόσοφοι εν σιέζουν, ούτε κατουρούν, ούτε εκνευρίζουνται. Φυσικά έννεν μόνον τούτα που κάμνουν. Ναι, φιλοσοφούν τζιόλας. Εν τούτο που τους διαχωρίζει που άλλους, ως φιλοσόφους. Αλλά, κύριε/α Ανώνυμε, άμα θέλεις να με δεις επί τω έργω, κόπιασε στην τάξη μου, να δεις πώς διδάσκω φιλοσοφία.
Αλλά ακόμα κάτι: ακόμα τζιαι αν οι φιλόσοφοι του παρελθόντος εν εμιλούσαν για τα νεύρα τους, για τα σωματικά τους, τζιαι τες «χθαμαλές» ανάγκες τους, μήπως τούτο σημαίνει ότι πρέπει να παραμείνουμε δέσμιοι του παρελθόντος; Μήπως οι φιλόσοφοι του μέλλοντος πρέπει να μιμούνται τζείνους του παρελθόντος; Πρέπει να εν ακριβώς οι ίδιοι; Αν ναι, τότε πώς θα προχωρήσει η φιλοσοφία; Ή μήπως εν δικαιούται η φιλοσοφία να προχωρήσει; Μήπως η φιλοσοφία εν το «ιδανικό παρελθόν» που εν πρέπει να το ενοχλούμε;
Etsi kamnoun oi folosofoi pou didaskis?"», ως απάντηση στην προηγούμενη ανάρτηση, στην οποία έγραψα ότι μια μέρα έννα δώσω μιαν πατσιάν σε κάποιον/α που μασά όπως την κατσέλλα. Απαντώ:
Πρώτα-πρώτα να πω ότι εν επρόσεξα να παραδίδω μάθημα φιλοσοφίας σε τούντο μπλογκ...συγγνώμη που τα έμπλεξα κύριε Ανώνυμε εξυπνάκια, τα μαθήματα φιλοσοφίας που διδάσκω στο πανεπιστήμιο με το προσωπικό το μπλογκ μου, στο οποίο γράφω «μικρά, καθημερινά, αργκοτικά, φαιδρά» όπως λέει η περιγραφή πάνω. Ποιάν που τούτες τες λέξεις εν καταλάβεις, πε μου να σου τες εξηγήσω.
Επειδή είμαι φιλόσοφος κατ'επάγγελμα, εν δικαιούμαι να γράφω «μικρά, καθημερινά, αργκοτικά, φαιδρά»; Εν δικαιούμαι να έχω ή να γράφω για τες ορμές μου; Εν δικαιούμαι να νευριάζω; Εν δικαιούμαι να λαλώ ότι νευριάζω; Τι νομίζεις εν οι φιλόσοφοι δηλαδή; Ευνουχισμένοι αιθεροβάμονες;
Αρκετά με τούτον το μύθο. Οι φιλόσοφοι έννεν ούτε αγάμητοι, ούτε στωικοί, ούτε ανοργασμικοί, ούτε ανορεκτικοί (με την ευρεία, πλατωνική, έννοια της λέξης όρεξη).
Οι φιλόσοφοι έννεν τζείνο που νομίζεις ότι ένι. Εν θέλουν να δέρουν; Εν πρέπει ποττέ να θέλουν να δέρουν κάποιον; Εν εξοργίζουνται ποττέ που τίποτε, νομίζεις; Δαμαί η ιστορία της διανόησης διδάσκει ότι ΑΚΟΜΑ ΤΖΙΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ, ο οποίος είναι ο κατεξοχήν αγαθός διανοητής, έχασε μια φορά τη ψυχραιμία του τζιαι έκαμεν τα της πουτάνας μες στην αυλή της εκκλησίας.
Πολλά εύκολα πάντως προσπαθούν ορισμένοι να με εκφοβίσουν, εμένα τζιαι άλλους διανοητές, στο να γράφω με έναν συγκεκριμένο «προσήκοντα» τρόπο, επειδή αποκαλούμαι «φιλόσοφος». Εν εσείς όμως, οι αδαείς, που στην πραγματικότητα απαξιώνετε τη φιλοσοφία, τζιαι ζημιώνετε τη φιλοσοφία με τες πουριτανικές ιδεοληψίες σας, που στην ουσία αποξενώνουν τη φιλοσοφία που την ανθρώπινη πραγματικότητα. Που διαχωρίζετε το πνεύμα που την υλική/σωματική πραγματικότητα τζιαι την καθημερινότητα, τόσον αυστηρά. Σαν να τζιαι οι φιλόσοφοι εν σιέζουν, ούτε κατουρούν, ούτε εκνευρίζουνται. Φυσικά έννεν μόνον τούτα που κάμνουν. Ναι, φιλοσοφούν τζιόλας. Εν τούτο που τους διαχωρίζει που άλλους, ως φιλοσόφους. Αλλά, κύριε/α Ανώνυμε, άμα θέλεις να με δεις επί τω έργω, κόπιασε στην τάξη μου, να δεις πώς διδάσκω φιλοσοφία.
Αλλά ακόμα κάτι: ακόμα τζιαι αν οι φιλόσοφοι του παρελθόντος εν εμιλούσαν για τα νεύρα τους, για τα σωματικά τους, τζιαι τες «χθαμαλές» ανάγκες τους, μήπως τούτο σημαίνει ότι πρέπει να παραμείνουμε δέσμιοι του παρελθόντος; Μήπως οι φιλόσοφοι του μέλλοντος πρέπει να μιμούνται τζείνους του παρελθόντος; Πρέπει να εν ακριβώς οι ίδιοι; Αν ναι, τότε πώς θα προχωρήσει η φιλοσοφία; Ή μήπως εν δικαιούται η φιλοσοφία να προχωρήσει; Μήπως η φιλοσοφία εν το «ιδανικό παρελθόν» που εν πρέπει να το ενοχλούμε;
Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009
Mian patshian
Sygkrathkioumai sygkrathkioumai, alla ftannw sta oria mou. En antexw allon tshinous mou matshioulloun fain i pissan mes ta fkia mou opws tes katselles.
Mian imeran en tha anteksw, enna kreparw tshiai enna to kamw: enna paw na tou/tis dwkw mian patshian mes ta moutra.
Potshintes patshies tes kypriakes, pou en metaksy patsou tshiai ppounias. Mes ta moutra. Me foran. Enna tentwsw to shierin mou pisw tshiai enna dwkw tin patshian.
Poupisw tous malista, na men me dousin, na men tin karteroun. Skataes gamwto.
Mian imeran en tha anteksw, enna kreparw tshiai enna to kamw: enna paw na tou/tis dwkw mian patshian mes ta moutra.
Potshintes patshies tes kypriakes, pou en metaksy patsou tshiai ppounias. Mes ta moutra. Me foran. Enna tentwsw to shierin mou pisw tshiai enna dwkw tin patshian.
Poupisw tous malista, na men me dousin, na men tin karteroun. Skataes gamwto.
Κυριακή, 08 Νοεμβρίου 2009
Έγινα σιοίρος
Επάσιυνα, έγινα σιοίρος. Βόρτος. Έκαμα μια σκεμπέν όπως το ζοππόβορτο. Πρέπει να κάμω δίαιτα. Πρώτη φορά στη ζωή μου έγινα τόσο χοντρομπάλας.
Αύριο έννα πάω γυμναστήριο. Αρκέφκω γυμναστήριο. Θέλω να αρκέψω αερόμπικς, τζιαι έμπειραζει αν με περιπαίζει ο αρφός μου ότι είμαι πππππουστούι.
Πάω να φάω τωρά, μια σύκλα κκόρνφλεϊκς
Αύριο έννα πάω γυμναστήριο. Αρκέφκω γυμναστήριο. Θέλω να αρκέψω αερόμπικς, τζιαι έμπειραζει αν με περιπαίζει ο αρφός μου ότι είμαι πππππουστούι.
Πάω να φάω τωρά, μια σύκλα κκόρνφλεϊκς
Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2009
Στοματικός έρωτας και έλεγχος
Οι γυναίκες νομίζουν ότι την ώρα που κάμνουν στοματικό έρωτα στον άντρα έχουν τον απόλυτο έλεγχο. Εν ένας που τους λόγους γιατί αρέσκει τους να το κάμνουν.
Οι άντρες νομίζουν ότι άμαν η γυναίκα κάμνει τους στοματικό έρωτα έχουν τον "γενικό έλεγχο" (το πάνω χέρι). Τζιαι γι'αυτό σε ορισμένους αρέσκει τους να τους κάμνουν πίππα.
Τελικά ποιόν που τα θκυό ένι; Ποιός έσιει τον έλεγχο;
Οι άντρες νομίζουν ότι άμαν η γυναίκα κάμνει τους στοματικό έρωτα έχουν τον "γενικό έλεγχο" (το πάνω χέρι). Τζιαι γι'αυτό σε ορισμένους αρέσκει τους να τους κάμνουν πίππα.
Τελικά ποιόν που τα θκυό ένι; Ποιός έσιει τον έλεγχο;
Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2009
Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009
Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
Άλλος άνθρωπος
Πότε λαλούμεν για κάποιον ότι «έγινεν άλλος άνθρωπος»; Άμαν έσιει αλλάξει αρκετά πράματα στη ζωήν του ώστε να έσιει αλλάξει η συμπεριφορά του, έννεν;
΄
Τζιαι πότε λαλούμεν για τον εαυτόν μας «έγινα άλλος άνθρωπος»;
Που το πάω;
Εν απλό τζιαι υπέροχο, τζιαι βαθύ.
Τζιαι τωρά μπορώ να το διαπιστώσω με ικανοποίηση τζιαι αυτοπεποίθηση: Που τον τζιαιρόν που άρκεψα να διδάσκω, έγινα άλλος άνθρωπος.
Ο νους μου εσυνάχτηκεν έναν τόπο. Ο νους μου συνήθως εν ατίθασος, άταχτος, άγριος, παιχνιδιάρης, τζιαι πολλά άλλα. Γίνεται ιδιαίτερα άταχτος άμαν δεν έσιει πρόκληση.
Τωρά με τη διδασκαλία εσυνάχτηκεν έναν τόπον. Με ευχαρίστηση.
Έννεν εύκολο πράμαν να διδάσκεις φιλοσοφία διότι πρέπει να σκέφτεσαι πολλά τζιαι συνέχεια. Θέλει σοβαρότητα τζιαι αφοσίωση. Αρέσκει μου η σοβαρότητα άμαν έσιει ουσία, τζιαι έννεν σοβαροφάνεια.
Δουλεύκω πολλά. Θκιεβάζω πολλά. Ερμηνεύκω κείμενα συνέχεια. Παραδίδω, εξηγώ και λοιπά.
Αυτά και μ'αυτά, κόφκει πίσω το γράψιμο μου των μπλογκς. Εν θα καταπιεστώ όμως. Τωρά στα μπλγκς φκαίνει μου να γράφω μόνον στο Εκ του Προχείρου.
Που την άλλην εφτομάδαν έννα διδάσκω ακόμα ένα σεμινάριο. Άρα τρία στο σύνολο. Εχάρηκα πολλά. Διότι σκέφτουμαι τζιαι τα λεφτά. Επιτέλους πκιερώννουμαι να κάμνω κάτι που θεωρώ πολλά σημαντικό.
΄
Τζιαι πότε λαλούμεν για τον εαυτόν μας «έγινα άλλος άνθρωπος»;
Που το πάω;
Εν απλό τζιαι υπέροχο, τζιαι βαθύ.
Τζιαι τωρά μπορώ να το διαπιστώσω με ικανοποίηση τζιαι αυτοπεποίθηση: Που τον τζιαιρόν που άρκεψα να διδάσκω, έγινα άλλος άνθρωπος.
Ο νους μου εσυνάχτηκεν έναν τόπο. Ο νους μου συνήθως εν ατίθασος, άταχτος, άγριος, παιχνιδιάρης, τζιαι πολλά άλλα. Γίνεται ιδιαίτερα άταχτος άμαν δεν έσιει πρόκληση.
Τωρά με τη διδασκαλία εσυνάχτηκεν έναν τόπον. Με ευχαρίστηση.
Έννεν εύκολο πράμαν να διδάσκεις φιλοσοφία διότι πρέπει να σκέφτεσαι πολλά τζιαι συνέχεια. Θέλει σοβαρότητα τζιαι αφοσίωση. Αρέσκει μου η σοβαρότητα άμαν έσιει ουσία, τζιαι έννεν σοβαροφάνεια.
Δουλεύκω πολλά. Θκιεβάζω πολλά. Ερμηνεύκω κείμενα συνέχεια. Παραδίδω, εξηγώ και λοιπά.
Αυτά και μ'αυτά, κόφκει πίσω το γράψιμο μου των μπλογκς. Εν θα καταπιεστώ όμως. Τωρά στα μπλγκς φκαίνει μου να γράφω μόνον στο Εκ του Προχείρου.
Που την άλλην εφτομάδαν έννα διδάσκω ακόμα ένα σεμινάριο. Άρα τρία στο σύνολο. Εχάρηκα πολλά. Διότι σκέφτουμαι τζιαι τα λεφτά. Επιτέλους πκιερώννουμαι να κάμνω κάτι που θεωρώ πολλά σημαντικό.
Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009
Εκ του προχείρου
Ορισμένες πλευρές μου είναι επιφαινόμενα. Ορισμένες είναι ψεύτικες. Εκ του προχείρου πλασαρισμένες.
«σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους, γιατί σε θέλω»
«σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους, γιατί σε θέλω»
Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009
Τελικά έκαμα λάθος
Τελικά εν έφα χυλόπιττα. Εν το αντίθετον που έγινε. Εν θα πω ποιόν εν το εν λόγω "ζαχαροπλαστείον" διότι εν θέλω να το μμαθκιάσω το πράμα. Εν πολλά καλόν πάντως τζιαι σοβαρόν τζιαι ενδιαφέρων, τζιαι αρέσκει μου, τζιαι προσπαθώ να μεν τα σκατώσω.
Αλλά τι σου ένι οι γυναίκες ρε γαμώτο τζιέρρατο μου. Εν πιο πολύπλοκες που τη φιλοσοφία. Διότι στη φιλοσοφία άμαν ο άλλος λαλεί κάτι, εν υποχρεωμένος να εννοεί τζείνον ακριβώς που είπεν, ασχέτως του πόσον πολύπλοκη εν η πρόταση. Έτσι εν πιο εύκολη η συνεννόηση. ΑΛΛΑ με τες γυναίκες...μπορεί η πρόταση που έννα σου πουν να εν απλή (όι πάντα βέβαια, τες παραπάνω φορές εν πολύπλοκη), αλλά να ΜΕΝ εννοούν τζείνον που εν το περιεχόμενον της πρότασης, αλλά να εννοούν ακριβώς το αντίθετον!
Τζιαι άλλες φορές, εννοούν ΑΚΡΙΒΩΣ τζείνον που είπασιν.
Τι γίνεται σιορ δαμαί. Έννα με πελλάνουν. Τούτη λαλεί μου "όι", τζιαι μετά συμπεριφέρεται σαν να τζιαι είπεν "ναι". Εσυγχύστηκα. Αλλά έσιει χάζιν.
Καλημέρα σας!
Αλλά τι σου ένι οι γυναίκες ρε γαμώτο τζιέρρατο μου. Εν πιο πολύπλοκες που τη φιλοσοφία. Διότι στη φιλοσοφία άμαν ο άλλος λαλεί κάτι, εν υποχρεωμένος να εννοεί τζείνον ακριβώς που είπεν, ασχέτως του πόσον πολύπλοκη εν η πρόταση. Έτσι εν πιο εύκολη η συνεννόηση. ΑΛΛΑ με τες γυναίκες...μπορεί η πρόταση που έννα σου πουν να εν απλή (όι πάντα βέβαια, τες παραπάνω φορές εν πολύπλοκη), αλλά να ΜΕΝ εννοούν τζείνον που εν το περιεχόμενον της πρότασης, αλλά να εννοούν ακριβώς το αντίθετον!
Τζιαι άλλες φορές, εννοούν ΑΚΡΙΒΩΣ τζείνον που είπασιν.
Τι γίνεται σιορ δαμαί. Έννα με πελλάνουν. Τούτη λαλεί μου "όι", τζιαι μετά συμπεριφέρεται σαν να τζιαι είπεν "ναι". Εσυγχύστηκα. Αλλά έσιει χάζιν.
Καλημέρα σας!
Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009
Χυλόπιττα
Έφα μιαν ωραία χυλόπιτταν πόψε τζιαι πάω να ππέσω.
Ο σωστός άντρας που σέβεται τον εαυτόν του, άμα φάει χυλόπιττα ππέφτει τζιαι τζοιμάται να του περάσει.
Ο σωστός άντρας που σέβεται τον εαυτόν του, άμα φάει χυλόπιττα ππέφτει τζιαι τζοιμάται να του περάσει.
Στείλε μου γράμμα
Ούλλοι οι συγκάτοικοι μου πιάννουν γράμματα, εγώ εν έπιασα ούτε ένα ποττέ. Τι γίνεται; Εν με αγαπά κανένας εμένα;
Στείλετε μου ένα γράμμα παρακαλώ.
Διεύθυνση:
Alexandros Velissaris
23, Kensington Place
BN1 4EJ, Brighton
United Kingdom
Στείλετε μου ένα γράμμα παρακαλώ.
Διεύθυνση:
Alexandros Velissaris
23, Kensington Place
BN1 4EJ, Brighton
United Kingdom
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
