Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Το μέλλον

Σε αυτούς που περιμένουν...


Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Άλλος άνθρωπος

Πότε λαλούμεν για κάποιον ότι «έγινεν άλλος άνθρωπος»; Άμαν έσιει αλλάξει αρκετά πράματα στη ζωήν του ώστε να έσιει αλλάξει η συμπεριφορά του, έννεν;
΄
Τζιαι πότε λαλούμεν για τον εαυτόν μας «έγινα άλλος άνθρωπος»;

Που το πάω;

Εν απλό τζιαι υπέροχο, τζιαι βαθύ.

Τζιαι τωρά μπορώ να το διαπιστώσω με ικανοποίηση τζιαι αυτοπεποίθηση: Που τον τζιαιρόν που άρκεψα να διδάσκω, έγινα άλλος άνθρωπος.

Ο νους μου εσυνάχτηκεν έναν τόπο. Ο νους μου συνήθως εν ατίθασος, άταχτος, άγριος, παιχνιδιάρης, τζιαι πολλά άλλα. Γίνεται ιδιαίτερα άταχτος άμαν δεν έσιει πρόκληση.

Τωρά με τη διδασκαλία εσυνάχτηκεν έναν τόπον. Με ευχαρίστηση.

Έννεν εύκολο πράμαν να διδάσκεις φιλοσοφία διότι πρέπει να σκέφτεσαι πολλά τζιαι συνέχεια. Θέλει σοβαρότητα τζιαι αφοσίωση. Αρέσκει μου η σοβαρότητα άμαν έσιει ουσία, τζιαι έννεν σοβαροφάνεια.

Δουλεύκω πολλά. Θκιεβάζω πολλά. Ερμηνεύκω κείμενα συνέχεια. Παραδίδω, εξηγώ και λοιπά.

Αυτά και μ'αυτά, κόφκει πίσω το γράψιμο μου των μπλογκς. Εν θα καταπιεστώ όμως. Τωρά στα μπλγκς φκαίνει μου να γράφω μόνον στο Εκ του Προχείρου.

Που την άλλην εφτομάδαν έννα διδάσκω ακόμα ένα σεμινάριο. Άρα τρία στο σύνολο. Εχάρηκα πολλά. Διότι σκέφτουμαι τζιαι τα λεφτά. Επιτέλους πκιερώννουμαι να κάμνω κάτι που θεωρώ πολλά σημαντικό.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Εκ του προχείρου

Ορισμένες πλευρές μου είναι επιφαινόμενα. Ορισμένες είναι ψεύτικες. Εκ του προχείρου πλασαρισμένες.


«σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους, γιατί σε θέλω»

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Τελικά έκαμα λάθος

Τελικά εν έφα χυλόπιττα. Εν το αντίθετον που έγινε. Εν θα πω ποιόν εν το εν λόγω "ζαχαροπλαστείον" διότι εν θέλω να το μμαθκιάσω το πράμα. Εν πολλά καλόν πάντως τζιαι σοβαρόν τζιαι ενδιαφέρων, τζιαι αρέσκει μου, τζιαι προσπαθώ να μεν τα σκατώσω.

Αλλά τι σου ένι οι γυναίκες ρε γαμώτο τζιέρρατο μου. Εν πιο πολύπλοκες που τη φιλοσοφία. Διότι στη φιλοσοφία άμαν ο άλλος λαλεί κάτι, εν υποχρεωμένος να εννοεί τζείνον ακριβώς που είπεν, ασχέτως του πόσον πολύπλοκη εν η πρόταση. Έτσι εν πιο εύκολη η συνεννόηση. ΑΛΛΑ με τες γυναίκες...μπορεί η πρόταση που έννα σου πουν να εν απλή (όι πάντα βέβαια, τες παραπάνω φορές εν πολύπλοκη), αλλά να ΜΕΝ εννοούν τζείνον που εν το περιεχόμενον της πρότασης, αλλά να εννοούν ακριβώς το αντίθετον!

Τζιαι άλλες φορές, εννοούν ΑΚΡΙΒΩΣ τζείνον που είπασιν.


Τι γίνεται σιορ δαμαί. Έννα με πελλάνουν. Τούτη λαλεί μου "όι", τζιαι μετά συμπεριφέρεται σαν να τζιαι είπεν "ναι". Εσυγχύστηκα. Αλλά έσιει χάζιν.

Καλημέρα σας!

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Χυλόπιττα

Έφα μιαν ωραία χυλόπιτταν πόψε τζιαι πάω να ππέσω.

Ο σωστός άντρας που σέβεται τον εαυτόν του, άμα φάει χυλόπιττα ππέφτει τζιαι τζοιμάται να του περάσει.

Στείλε μου γράμμα

Ούλλοι οι συγκάτοικοι μου πιάννουν γράμματα, εγώ εν έπιασα ούτε ένα ποττέ. Τι γίνεται; Εν με αγαπά κανένας εμένα;

Στείλετε μου ένα γράμμα παρακαλώ.

Διεύθυνση:


Alexandros Velissaris
23, Kensington Place
BN1 4EJ, Brighton
United Kingdom

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Αύριο μάθημα- ευτυχία

Αύριον έχω να διδάξω την ηθική του Καντ. Ετοίμασα τα ούλλα στο χαρτί. Ανυπομονώ.

Την ώραν που σκέφτουμαι τα φιλοσοφικά προβλήματα, συμμαζέυκεται ο νους μου σε έναν τόπον πολλά υπεύθυνον. Αρέσκει μου να διδάσκω.

Τζιαι σιέρουμαι που το απολαμβάννω. Τούτη εν η δουλειά που εν η πιο σπουδαία. Πολλά πιο σπουδαία που οποιανδήποτε συγγραφή, ή έκδοση ή αναγνώριση ή εκτύπωση. Την ώραν που εξηγώ μες στην τάξη, ή που ανακαλύπτω κάτι μέσω συζήτησης με άλλους. Αυτό είναι.

Μικροφιλοσοφικά...

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Εθωρούσα το μαυρούιν της

Εψές επήα σε ένα κλαμπ εγώ, μια φίλη μου, μια φίλη της φίλης, τζιαι ο άντρας της φίλης της φίλης μου. Ήταν ντραμ εν μπέις τάχα. Γεμάτον εγγλέζους λιμοκοντόρους που ετραππηδούσαν πάνω-κάτω. Κανονικά εν έπρεπε να φκω εψές διότι έχω πολλή δουλειά τούντες μέρες. Πρώτα-πρώτα ο νους μου ήταν πελλός, επειδή είχα θκιεβάσει πολλή φιλοσοφία εχτές, τζιαι είχα κάμει τζιαι ένα μικρό discussion group ονομάζεται, κατά το οποίον έκαμα την παραπάνω συζήτησην, πάνω στην Εισαγωγή του Είναι και Χρόνος του Μάρτιν Χάιντεγγερ. (Ήμουν ο πιο "ειδικός" στο τραπέζι εχτές, έτσι ετράβησα το παραπάνω σκόρσο. Θκυόμιση ώρες συζήτηση- φάουσαν). Ήταν παραγωγική όμως η συζήτηση. Σήμερα έχω να προετοιμάσω το σεμινάριο της Τρίτης. (Ταυτόχρονα συνεχίζω τζιαι την έρευνα πας τον Αριστοτέλη).

Λοιπόν, η φόρτιση μου ήταν τόση που δύσκολα επικοινωνούσα. Εκόλλησεν ο νους μου τζιαι εν εμπορούσα να μιλήσω απλά τζιαι ίσια, έπρεπε να αναλύσω το κάθε τι όπως τον σπαστικό νέρτι (nerd). Έκαμα πέντε λεπτά να εξηγήσω της φίλης μου ότι έννα μπω στο μπάνιο τζιαι να έρτει ώσπου να λουθώ :/

Άρα, εν έπρεπε να φκω. Αλλάαααααα....έεεελα που μου έστειλε μήνυμα η απόλυτη γυναίκα των ημερών να πάω μαζίν τους; Νναι, η παντρεμένη. Ο ακαταμάχητος ερωτισμός.

Ε λοιπόν επήα. Ήμουν εγώ, μια φίλη μου, η Απόλυτη τζιαι ο άντρας της. Ούλλη νύχτα σε ένα κλαμπ. Εχορέψαμεν καμπόσο. Επέρασα ωραία.

Αλλά η Απόλυτη είσιεν ένα τεράστιο μαυρούι πας τη μούττην της, τζιαι εν εμπορούσα να σταματήσω να το θωρώ. Την προηγούμενη φορά εθωρούσα τα βυζιά της που ήταν έξω, τούντη φορά εθώρουν το μαυρούιν της. Εξενέρωσα.

Ήνταλως μπορεί ένα μαυρούιν να τα αναποδογυρίσει ούλλα έννεν; Έναν τόσο μιτσήν πραματούιν, πόση δύναμην έσιει α; Έννεν περίεργον;

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Καμιά φορά το νεύρο κάμνει καλό

Καμιά φορά τα νεύρα τζιαι οι παουρκιές φέρνουν καλόν αποτέλεσμα.

Ετσακκώθηκα με το γείτονα πριν 2 εφτομάδες, πάρα πάρα πάρα πολλά. Εφκήκεν ούλλη η γειτονιά πόξω.

Είσιεν άδικο, ήταν ψεύτης, τζιαι επέμενε να παίζει τον έξυπνο, να με ειρωνεύκεται τζιαι να μου φωνάζει. Ενόμισεν ότι έννα επιβληθεί, για ακόμα μια φορά.

Έκαμα τον μεγαλλύττερον καφκάν του αιώνα. Εν ήταν η πρόθεση μου, βέβαια. Αλλά ενευρίασε με πάρα πολλά- τζιαι είμαι διάσημος για τα νεύρα μου άμαν έχω δίκαιο, αλλά τούτος ο βλάκας εν το ήξερε. Ενόμισεν έννα επιβληθεί όπως επιβλήθηκεν στους άλλους. Ούλλη η γειτονιά έσιει πρόβλημαν μαζίν του έσιει τζιαιρόν τζιαι αφήνναν τον επειδή "εν πελλός".

Οι πελλοί με τους πελλούς κουμπάρε. Πήεννε στο φρενοκομείον αν είσαι πελλός.


Το αποτέλεσμαν του καφκά: ο σσιηλλομπάσταρτος μετακομίζει αλλού. Να φύει να πάει στ'ανάθθεμαν. Εν τον σηκώννει το κλίμα δαμαί. Σόρυ φίλε μου. Άμαν συμπεριφέρεσαι παράλογα τζιαι με ασέβεια, συμπεριφέρουμαι σου εγώ δέκα φορές σιειρόττερα. Αν είσαι εσύ μια φορά γάδαρος, γίνουμαι εγώ δέκα.

Ο ένας ο γείτονας ήρτεν μετά τζιαι είπε μου καλά του έκαμα επειδή δημιουργεί συνέχεια προβλήματα με τες μαλακίες του. Τζιαι ο άλλος ο γείτονας έκαμε μας δώρον έναν καναπέν, την επόμενη μέρα!


Τελικά έγινα ο ήρωας της γειτονιάς...ο Ζορρό χουαχουα!

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Ο Κάρλος μου

Τούτο το βίντεο ήβρα το τυχαία. Εν ο Καρλίτο μου, ένας που τους καλλύττερους φίλους που έκαμα φέτος στην Αγγλία. Τον Κάρλος, όπως κάποιους άλλους φίλους δαμαι, ερωτεύτηκα τον τζιαι ερωτεύτηκε με. Πολλές φορές εμεθύσαμε μαζί τζιαι είπαμε μαλακίες. Όπως τζιαι άλλες τόσες εκάτσαμε στην παραλία ούλλη νύχτα τζιαι εσυζητούσαμε φιλοσοφία τζιαι πολιτική, για τον Μαρξ, τον Χάιντεγγερ, τον Αριστοτέλη... Για τον Κάρλος έννα γράψω κάποτε πιο εκτεταμένα.

Πριν να φύει έκαμε μου δώρο ένα που τα βιβλία του τζιαι έγραψε μου μιαν αφιέρωση γεμάτην αγάπην, που επροέδιδε τον διανοητικό έρωτα που απολαύσαμε για λλίους μήνες.

Είμαι πολλά τυχερός που εβρέθηκε τούτος ο άνθρωπος στο δρόμο μου. Μια μέρα έννα μάθω Ισπανικά για να θκιεβάσω τα βιβλία του.


Υ.Γ. Θυμούμαι που ήμουν ερωτευμένος με κάποιαν τζιαι έθελα να της απαγγείλω ένα ποίημα του Νερούδα στα Ισπανικά, τζιαι εθκιέβαζα το του Κάρλος για να με βοηθήσει να το απαγγέλλω καλλύττερα, αφού όταν της το απήγγειλα εν της άρεσεν, είπε μου να σταματήσω!!! Τζιαι όμως, του Κάρλος είσιεν του αρέσει η απαγγελία μου...



Απόσπασμα από τη συνέντευξη:

«Ερ: Πρόκειται για αυτοβιογραφία;

Απ. Όχι δεν είναι αυτοβιογραφία, παρόλο που οι συγγραφείς συλλαμβάνουν τις ιδέες τους από το περιβάλλον τους, τις πραγματικές τους εμπειρίες όπως τις βιώνουν. Το βιβλίο είναι μυθιστορηματικό και έχει ως πρόθεση να αναδείξει τη φωνή του πρωταγωνιστή-αφηγητή με όση πιο πολλή σοβαρότητα γίνεται. Ως συγγραφέας προσπαθώ να δώσω στον πρωταγωνιστή-αφηγητή την ανάλογη φωνή που χρειάζεται για να μπορέσει να εκφράσει όλα αυτά τα πράγματα που στην καθημερινότητά μας θεωρούμε καλά, κακά, πολιτικώς ακατάλληλα [politically incorrect], χυδαία, ανώμαλα, ή ακόμα αφελή. Στην καθημερινότητά μας, πάντα σκεφτόμαστε αυτά τα πράγματα αλλά τα κρατούμε εσωτερικά στον εαυτό μας, χωρίς να τα επικοινωνούμε στους άλλους, για «λόγους ευγενείας». Εδώ όμως ο αφηγητής μιλά χωρίς αναστολές αφού πρόκειται για εσωτερικό μονόλογο, και συνεπώς μπορεί να πει αυτά τα πράγματα χωρίς να χάσει τη σοβαρότητα του ύφους του»


[Ελεύθερη μετάφραση από την Τζοάννα και εμένα]


Διαβάζοντας κανείς αυτά που λέει ο Κάρλος, μπορεί εύκολα να διακρίνει κάποιους κοινούς συνειρμούς που με προβληματίζουν κι εμένα, σε ό,τι αφορά την έννοια της απρέπειας και της ευπρέπειας.


Υ.Γ. Από τον Κάρλος ενθουσιάστηκα που την προσωπικότητάν του, πριν ανακαλύψω ότι ήταν συγγραφέας, αναγνωρισμένος τζιαι βραβευμένος. Τζιαι επιβεβαίωσα μέσα μου για ακόμα μια φορά το ένστιχτο μου. Ο Κάρλος έσιει τεράστια προσωπικότητα. (Όπως τζιαι ούλλοι μου οι φίλοι που επέλεξα ελεύθερα τζιαι αβίαστα)

Υ.Γ.2 Άμα δείτε τον Κάρλος να χορέφκει λατινικούς χορούς, έννα πάθετε την πλάκα σας. Έσιει απίστευτη χάρη στες κινήσεις του. Γεννικά όμως. Παρορμητικός τζιαι εκφραστικότατος, με απύθμενη εσωτερικότητα. Πόσες φορές αγκαλιαστήκαμε τζιαι επικοινωνήσαμε τα ανείπωτα, με την αφή...

Ξεκαθάρισμα

Να ξεκαθαρίσω κάτι, διότι αρκετοί με παρεξήγησαν.

Πριν λλίες μέρες έγραψα ένα κατεβατό ξιτιμασιές εναντίον μιας γυναίκας, λέγοντας ότι με θεωρεί χυδαίο κλπ.

Λοιπόν: το άτομο το οποίο ξιτίμαζα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡ. Δεν είναι τζείνη που ενομίσαν τζείνοι που με ρώτησαν. Τέλος.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο αύριο...

...υπό την ιδιότητα του καθηγητή.

Καλή επιτυχία σε μένα. Επερίμενα πολλά χρόνια τούντη μέρα. Είμαι έτοιμος να τα δώσω ούλλα.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Ερωτεύτηκα την αλλά....

Πριν μιαν εφτομάδαν εγνώρισα κάποιαν την οποίαν εψιλοερωτεύτηκα εμφανισιακά. Έμοιαζεν τζιαι κάποιας που μου άρεσκε πολλά, πρόσφατα (τωρά εν μιλιούμαστεν τζιαι εν θα ξαναμιλήσουμεν ποττέ). Έδειξεν μου ότι αρέσκω της με τον τρόπον της, αλλά ήταν με τον γκόμενον της.

Λοιπόν, εψές επήα σε ένα ππάρτυ γενεθλίων κάποιου γκέυ-ομοφυλόφιλου-ππούστη. Έσσω του. Τζιαμέ είδα την πάλε. Ήταν με τον άντραν της. (Ανακάλυψα εν άντρας της τελικά. Εν παντρεμένοι έσιει τρία χρόνια). Μόλις με είδεν είπεν μου: Oh my god you look amazing, the last time I saw you, you were wearing a hat and you were unshaved. (Εξιουρίστηκα εψές). Έδειξε μου ότι αρέσκω της με λλία λόγια. Εγώ εν εμπορούσα να πω τίποτε διότι έξερα έσιει φίλο.

Τέλοσπάντων, θα ππηδήσω καμπόσα τζιαι θα πάω απευθείας στο ψητό. Στο τέλος του χάους-ππάρτυ επήαμεν σε ένα γκέυ κλαμπ. ΠΟΛΛΑ γκέυ κλαμπ. Γεμάτο ππούστηες που εγλύφουνταν όπως τους πελλούς. Εγώ εμπήκα σε έναν ταξί τζια επήα με τούτην. Ο άντρας της έκοψεν πίσω σε άλλον ταξί. Τούτη εκόλλησεν πάνω μου. Εμπήκαμεν στο κλαμπ μαζίν, εβαστούσαμεν σιερούθκια, εγώ επέλλανα, έλιωσα, έθελα την πολλά. Επεράσαμεν κανένα μισάωρο μες το κλαμπ μαζίν κρατώντας σιεριούθκια τζιαι μιλώντας θωρώντας ο ένας τον άλλον μες τα μμάθκια, τζιαι νιώθωντας με την αφή ο ένας το σώμαν του άλλου. Μετά εχαθήκαμεν κατά λάθος (επήα να κατουρήσω τζιαι εχάθηκα μες το τεράστιο κλαμπ). Μετά ήβρα την ξανά, ήταν με τον άντραν της. Εγώ εκατασυγχύστηκα. Θκιάολε μαύρε έθελα την πολλά τούντη γυαινέκα. ΠΟΛΛΑ. Εν τέλεια του γούστου μου. Εν το πρόσωπο που εν η μοίρα μου να ερωτεύκουμαι ακαριαία (έσιει ένα σχήμα προσώπου που ερωτεύκουμαι αμέσως). Εφλερτάραμεν πολλά.


Μετά εγώνιασε με τζιαι ερώτησε με αν θέλω να πάω σπίτι τους. Είπε μου να κάμουμε σεξ αλλά με τον όρο να θωρεί ο άντρας της. Εγώ εσυγχύστηκα. Είπα της θέλω σε πολλά, αλλά εν εξανάκαμα έτσι πράμα. Ούλλη νύχτα επροσπαθούσε να με καλοπιάσει να πάω. Εν επήα. Αλλά είπαμε να ξαναβρεθούμε. Ο άντρας της επροσπαθούσε να με καθησυχάσει (κύριε ελέησον). Στο τέλος της νύχτας εκάμαμεν κάτι ερωτικό χωρίς να θωρεί ο άντρας της, αλλά όχι σεξ. Σήμερα είμαι συγχυσμένος. Πολλά. Θεέ μου δώσμου δύναμη!


(Τζιαι προψές έτυχε μου άλλη κουβέντα. Ήρτε μια μες το δρόμο μεθυσμένη γκομενάρα εγγλέζα τζιαι είπε μου ότι έθελε να μου κάμει πίππα. Είπα όι τζιαι ενευρίασε, εφώναζε μου ότι είμαι ππούστης. Επέλλανεν ο κόσμος).

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Διπλή ζωή

Διατηρώ πέντε μπλογκς. Στο ένα γράφω λογοτεχνικά τζιαι πολιτικά κείμενα (οι «Παρασημειώσεις» μου). Εν το αγαπημένο μου μπλογκ τζείνο. Εν ό,τι πιο βαθύ, γνωστικά τζιαι κειμενικά προοδευτικό έχω να δείξω. Τζείνον το μπλογκ εν ιδιαίτερο για μέναν διότι συχνά σπάζει τες προσδοκίες ενός μπλογκ τζιαι λειτουργεί περιθωριακά, με διασπασμένη ταυτότητα τζιαι ιδιότητα. Σε τζείνον το μπλογκ γράφω μόνο στα νεοελληνικά. (Εν έσιει πολλούς αναγνώστες, αλλά εν πειράζει. Εν δύσκολο να συλληφθεί νομίζω).

Στα νεοελληνικά γράφω τζιαι στα «Γράμματα». Τζιαμέ γράφω ποίηση. Αραιά τζιαι που, άμαν έχω έμπνευση.

Στη «Στροφή» γράφω σε διάφορες γλώσσες- κυπριακή διάλεχτο, νεοελληνικά, εγγλέζικα, γερμανικά. Εν ένα συνονθύλευμα, που έσιει να κάμει κυρίως με μια ψυχολογική ανάγκη που έχω να στραφώ προς την τέχνη, να ρυμουλκήσω τον εαυτό μου σε μια εκλέπτυνση ενδόμυχη που όμως δεν παραμένει αόριστη αλλά συνδέεται με αντικείμενα.

Στο Bright Notes γράφω αυτοβιογραφικά, στα εγγλέζικα.

Τζιαι δαμαί στο Εκ του Προχείρου γράφω πιο καθημερινά, λλίον πιο συνηθισμένα, στο ύφος που με διακατέχει στην καθημερινότητά μου, με το χιούμορ μου, με ελαφρύτητα τζιαι μια δόση απερισκεψίας. Στην κυπριακή διάλεκτο.

Εν ολίγοις: γράφω σε διάφορες γλώσσες. Γράφω τζιαι στα νεοελληνικά αλλά τζιαι στα κυπριακά. Εν θέλω να θκιαλέξω μεταξύ των θκυό, επειδη εν τζιαι οι θκυό τρόποι δικοί μου, με την δική του αυθεντικότητα τζιαι εσωτερική εγκυρότητα ο καθένας. Το δίλημμαν «κυπριακά ή νεοελληνικά» που οι πλείστοι μπλόγκερς προβάλλουν, εν με πιάννει. Εν καταπιέζουμαι. Γράφω όπως νιώθω αναλόγως πλαισίου.

Την προηγούμενην εφτομάδαν έγραψα ολόκληρον κείμενο δαμέ, για το ότι ορισμένοι (συνήθως γυεναίτζιες) λαλούν μου ότι είμαι χυδαίος. Εγώ υπερασπίστηκα τον εαυτό μου με διάφορα επιχειρήματα. Λοιπόν: η αλήθκεια εν ότι είμαι διχασμένος. Τόσον στην αισθητική μου, όσον τζιαι στη γλώσσα (γλώσσες) μου. Εν θέλω να θκιαλέξω ούτε να καταπιέσω καμιάν ηθική μέσα μου, διότι τούτο σημαίνει ότι προάγω το ψέμα, την υποκρισία.

Δαμαί λοιπόν, θα τραβήσω μιαν γραμμήν τζιαι θα παραλληλίσω τη διαφορά (αλλά τζιαι την ταυτόχρονη συνύπαρξη) μεταξύ ηθικής χυδαιότητας-αβρότητας με τη γλωσσική.

Οι άντρες άμαν εν μόνοι τους μιλούν για βίλλους τζιαι πούττους τζιαι βυζιά, γαμήσια τζιαι πίππες, ρεούμαστεν τζιαι κλάννουμε συνέχεια κοκ. Άμαν έσιει γυενάιτζιες όμως, ούλλα ξαφνικά αλλάσσουν. Όμως, κανένας εν το παραδέχεται δημόσια. Τουναντίον, υποκρινούμαστε ότι τάχατες μόνο μια ηθική υπάρχει, ασχέτως αν είμαστε διχασμένοι. Εγώ λοιπόν, εν απορρίπτω καμιάν ηθικήν. Εν τζιαι οι θκυό δικές μου.

Παράλληλα, εν απορρίπτω καμιά γλωσσική διάσταση. Ούτε τη νεοελληνική, ούτε την κυπριακή.