Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Αυτο-διόρθωση

(Που τούτα που έννα γράψω δαμαί, εξηγείται τζιαι γιατί εκτιμώ τόσον πολλά τη φιλοσοφία του Χέγκελ, που έθεσε τες βάσεις για την ανάπτυξη της κριτικής ως διαλεκτικής αυτοκριτικής. Ούλλα ξεκινούν που μιαν στοιχειώδη τζιαι κορυφαία ικανότητα της συνείδησης: να αναγνωρίζει που μόνη της τα λάθη της, να αυτο-διορθώνεται τζιαι να αναβαθμίζεται. Τα κριτήρια του σωστού τζιαι το λάθους εν ήδη κτήμαν της).


Τες τελευταίες θκυό εφτομάδες εσυνειδητοποίησα ότι η κρίση μου για κάποια συγκεκριμένα πράγματα ήταν λάθος. Έππεσα έξω στην κρίση μου, με επακόλουθο τες λανθασμένες πράξεις μου, με κάποια άτομα. Πρόκειται για τρεις-τέσσερεις γυναίκες.
Μετά που ανάλυση υποσεινήδητην, η οποία έγινεν χωρίς να το καταλάβω, εξύπνησα ένα πρωί τζιαι είχα που μέσα μου κ α τ α λ ά β ε ι τα λάθη μου. Αλλά, δεν είχα καταλάβει τα λάθη μου μόνον, ως ανεξάρτητα συμβάντα, αλλά εκατάλαβα τζιαι τη συστηματική σύνδεσήν τους, δια της αντανάκλασης. Τζιαι εκατάλαβα ότι το πρόβλημα ήταν ολόκληρος ο τρόπος που επροσέγγιζα τζιαι αντιλαμβάννουμουν τες γυναίκες σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Ήταν ολόκληρος λάθος.


Τωρά που το εσυνηδειτοποίησα, εχάρηκα κάπως (παρόλον που νιώθω τζιαι λλίες τύψεις) τζιαι προσπαθώ να το διορθώσω.

Εν κατακλέιδι: Εμείς οι άντρες, άμαν μας αρέσκει μια γυναίκα τζιαι θέλουμε απλά να τη γαμήσουμε (ενδιαφερόμαστε εμφανισιακά για λλόου της, επιφανειακά ερωτικά), αλλά ένιξέρουμε πολλά πράματα για τζείντη γυναίκα, τείνουμε να προβάλλουμε χαρακτηριστικά πάνω τους που στην πραγματικότητα εν υπάρχουν.

Αυτά. Εν θα σας πω τίποτε παραπάνω διότι πρώτον βαρκούμαι τζιαι δεύτερον εν απρεπές.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Τρεις μέρες κλινήρης

...να οικουρώ. Ππουστοαρρώστια γαμώτο, επέλλανε με. Ούλλα τα παλιοσυμπτώματα με τη σειρά: κόκκαλα, πονοκέφαλος, πυρετός, μύξες, λαιμός.

Εκόψαν πίσω οι δουλειές μας. Άτε τωρά βουρ να τες προλάβουμεν.

Έσιει τζιαι καλόν τζιαιρό έξω τα γέρημα...

Είδα τζιαι κάτι περιέργα φοητσιάρικα όνειρα παναγία μου.

Είδα έναν ότι έκαμνα σίξτυνάιν με μια γκόμενα. Σαν το εκάμναμεν η γκόμενα εμεταμορφώθηκεν σε κουφήν: εκαταβρόχθησεν το πουλλί μου, εδάκκασεν τη βάση του τζιαι έχυσε μου δηλητήριο, ενώ η ουρά της ετυλίετουν γυρόν που το λαιμό μου τζιαι έπνιεν με.

Ε ναι, εσκότωσεν με.

(Νομίζω επέθανα ενώ εκσπερμάτωνα).

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Άρδην

Που τα σήμμερα αλλάσσει άρδην ο τρόπος ζωής μου.

Μόνον τζιαι μόνον που ένα λόγο: εβάωσα το φέισμπουκ.

Στο φέισμπουκ έχω 796 φίλους (μετρημένους). Σχεδόν ούλλους ξέρω τους. Με τον κόσμο κρατώ επαφή, είμαι λαλίστατος. Το φέισμπουκ χρησιμοποιώ το πολλά. Κρατώ επαφή με φίλους [έχω πολλούς φίλους ανά το παγκόσμιο, αφού έζησα σε διάφορους τόπους τζιαι χώρες], αλληλογραφώ, αστειέφκω, βάλλω άρθρα, θκιεβάζω άρθρα, και λοιπά και λοιπά.


Αλλά που τα σήμμερα αλλάξαν τα πράματα.

Πλέον η ζωή μου θα περιστρέφεται γύρω που τον φυσικό τόπο που βρίσκουμαι. Το ίδιον τζιαι οι κοινωνικές μου ανάγκες. Θα ικανοποιούνται δαμαί. Εν κάτι που εξίασα ίνταλως γίνεται. Έννα το θυμηθώ σύντομα. Θα το επανακτήσω.

Ε ν τ ο π ι ό τ η τ α. Η πολυπόθητη.


Πρέπει κανείς να απελευθερωθεί προς αυτήν. Έτσι θέλω να κάμω.




Όπως ο Thoreau επήε μες στο δάσος. Έτσι τζιαι εγώ εβάωσα το φέισμπουκ τζιαι προσγειώννουμαι καλλύττερα στον τόπον που είμαι.

Τζιαι θα δώκω της έρευνας με τα φκια τα πέτσενα (όπως λαλεί τζιαι ο τζύρης μου).

Οι αλλαγές εν μεγάλες, τζιαι έχουν πολλά νοήματα τζιαι προσωπικό βάρος, αλλά βαρκούμαι να τα αναλύσω τωρά. Πάντως, οι φίλοι μου τωρά τζιαι να πάει εννάν παραπάνω συνάδελφοι φιλόσοφοι, καθηγητές, διδακτορικοί κλπ...τούτης της κλίκκας τελοσπάντων, εκαταλάβετε...γυαλλακοπίμπιλλοι.

Μπορεί να βαώσω τζιαι τα μπλογκς. Τώρα να δούμεν.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Μεν το πάρεις προσωπικά μίσιη μου

Εμείς οι μπλόγκερς εγίναμεν σατσίν του κάθενου που έσιει απωθημένα.

Όποιος έσιει απωθημένα τζιαι θέλει να ξιτιμάσει κάποιον χωρίς να τες φάει, ξιτιμάζει μας εμάς.

Όποιος εν αγάμητος για τρία χρόνια, όποιον τον απέρριψεν η γκόμενα του, όποιος έκοψεν την κάφκαν του να γαμιέται με άλλον, όποιου εν του διούν σημασία στη δουλειά, όποιος εν ανυπολόγιστος, όποιος εν αντροπιάρης, όποιος εν σκατόπουττος, και λοιπά και λοιπά, πετάσσεται τζιαι ξιμιτάζει μας εμάς τους μπλόγκερς. Ανώνυμα.

Τζιαι μετά σύρνει σου τζιαι έναν: ΜΕΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ!


Τάχα εντάξει. Άμαν πεις του άλλου "ΜΕΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ" εξιμπέρτεψες. Αν σε κόψει τζείνος που εσσιηλλοξιτίμασες μες στο δρόμον εν θα σε δέρει, επειδή είπες του να ΜΕΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ τάχα!

Ε ΚΑΛΑ ΡΕ ΔΙΚΕ ΜΟΥ! ΗΝΤΑΛΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΩ ΔΗΛΑΔΗ;;;

Αν δεν το πάρω προσωπικά, μόνον μια εναλλακτική λύση υπάρχει: ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΩ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ!!!

Ωραία λοιπόν. Πες ότι ξιτιμάζεις με, τζιαι λαλείς μου να "μεν το πάρω προσωπικά".

ΟΚ. ΕΝ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.

ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ.

Αλλά, άτε τζιαι επήρα το σαν ομάδα. Προκύπτει άλλον πρόβλημα μετά. ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΜΟΥ ΜΕΣ ΤΟΥΝΤΗΝ ΟΜΑΔΑ, λαλέις μου;

Αν ο ρόλος μου εν ηγετικός, σημαίνει ότι πρέπει να λαμβάνω τα πράματα προσωπικά! Σαν προσωπικό στοίχημα ένα πράγμα. Ειδεμή ήντα ηγέτης είμαι! Οπόταν, επιστρέφουμε στον ίδιο παρονομαστή!


Έτσι δεν λύνεται το πρόβλημα. Για να λυθεί το πρόβλημαν, έννα πρέπει να είμαι έναν απλόν μέλος τούντης ομάδας. Έναν αρνίν.

ΟΠΟΤΑΝ: ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΣΑΝ ΑΡΝΙ!

ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!


(Ρε Ανώνυμε, ΜΕΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ Α!!!)

Προφέρω το όπως την κατσέλλα

Εσπάσαν τα νεύρα μου σιορ. Γίνεται να μεν ιμπορώ να προφέρω σωστά τη λέξη MOODS?

Εν το θέμα του διδακτορικού μου τα γέρημα τζιαι τα σκοτεινά. Λαλώ τούντη λέξη εκατό φορές την ημέραν.

Όποτε με αρωτήσουν για το θέμα μου απαντώ: "Heidegger and Moods".

Η αντίδραση πάντα η ίδια. "Heidegger and what?" τζιαι κάμνουν μια φάτσα σάννα τζιαι αντί να μιλήσω έσιεσα που το στόμα.

"MOOOODS" απαντώ όπως τον κάτσελλο.

"What?"


Ε άτε ασσιχτήρ!

ΠΠΟΥΣΤΟΛΕΞΗ ΓΑΜΩΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΡΕ ΠΠΕΖΕΒΕΓΚΗ; ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΗ ΛΑΛΩ;

Πρέπει να κάμω εξάσκηση να το πετύχω όπως θέλουν να το ακούουν οιππουστοεγγλέζοι. Εσπάσαν με.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Μια έκπληξη

Έχω πολλά να γράψω, αλλά εν μπορώ διότι έχω δουλειά.

Έννα σας γράψω μόνο για μιαν ευχάριστη έκπληξη που είχα.

Τον Αύγουστο επήα σε ένα συνέδριο στην Ουαλλία. Ευρωπαϊκής Φιλοσοφίας. Επαρουσίαζα τζιόλας. Τέσπα. Τη μια νύχτα, στο επίσημο δείπνο, έκατσα σε έναν τραπέζι με κάποιους που έν έξερα. Ο παρέας μου εν είσιεν πκιερώσει να έρτει οπόταν επήα μόνος μου.

Ενγώρισα πολλά άτομα. Στο τραπέζι μου, εκάθουνταν κάτι τ ρ ο μ ε ρ έ ς προσωπικότητες. Εγώ εν είχα ιδέαν ποιοί ήταν. Είσιεν διάφορες ηλικίες. Αλλά είσιεν ειδικά θκυό μεγάλους, έναν άντραν τζιαι μια γυεναίκαν, τζιαι οι θκυό γύρω στα πενήντα τους. Εγίναν αθθυμούμαι ΟΙ συζητήσεις τζιαμέ!

Ο άντρας, ένας πολλά περίεργος στη φάτσα, αλλά με τρόμερά χαρίσματα στην έκφραση τζιαι στο λόγο. Έμεινε μου στο νου πόσο εξωπραγματικά πληθωρική προσωπικότητα ήταν. Η οξυδέρκεια του, το χιούμορ του τζιαι η καλοσύνη του.

Εμιλήσαμεν αρκετά. Είπα του είχα κάμει το μάστερ μου στο Γουόρικ. Τζιαι αθθυμούμαι είπεν μου: α, ήμουν τζιια εγώ στο Γουόρικ παλιά.

Τολοιπόν. Σήμμερα ΤΥΧΑΙΑ ανακάλυψα ποιός ήταν τούτος ο τύπος! Δεν είχα ιδέα το όνομάν του τζείνη τη νύχτα, ούτε αρώτησα.

Όσοι ασχολείστε με φιλοσοφία τζιαι κοινωνικές επιστήμες, ένννα φύει η κκελλέ σας!

Andrew Benjamin

http://en.wikipedia.org/wiki/Andrew_Benjamin


τσσσσσσσσσσσσσ άλα τού!



(Πππε ήδη μπορώ να με φανταστώ να χουμίζουμαι στους παρέες μου, διηγούμενος: "εκάθουμουν που λαλείτε με τον Άντριου μιαν ημέραν τζιαι ετρώαμεν...")

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Βαρκούμαι σε

Τη γυναίκα της ζωής μου ακόμα να την γνωρίσω.

Όσες γνώρισα μέχρι τώρα δεν με ενδιαφέρουν. Τούτη εν η άλλη όψη του νομίσματος. Του νομίσματος που με θέλει να φλερτάρω συχνά με διάφορες.

Δεν με συνέλαβε καμιά μέχρι τωρά.

Είμαι άγριος, είμαι ελεύθερος, είμαι διαφορετικός, είμαι κάτι άλλο που τζείνο που ενόμισε η κάθεμιά που με γνώρισε. Τζιαι που νομίζεις εσύ που με θκιεβάζεις τωρά, τζιαι νομίζεις "να ακόμα ένας που τούτους που γράφουν ότι εν τους εκατάλαβε κανένας, κκομπλεξικούς, μπλα μπλα".

"Εν εχώρεσα μέσα τους. Εν με αντέξασιν"

Αντέχεις; Να ζήσεις με μένα; Ξέρεις ποιός είμαι; Εν με ξέρεις.


Αντέχεις με να είμαι όπως είμαι; Εν άντεξες.


Μεν ψεύδεσαι. Μεν αυταπατάσαι. Είμαι ανεκδιήγητος.


Νομίζεις ότι με το να πεις στον εαυτό σου "όχι" στοχεύοντας εμένα, εξετέλεσες μια σημαντική ψυχική αποστολή.

Κατά βάθος ξέρεις ότι μάλλον βαρκούμαι σε. Υποψιάζεσαι το.

Καλά κάμνεις. Εν η αλήθκεια. Βαρκούμαι σε αλλά εν σου το λαλώ. Βαρκούμαι να το πω.

Νομίζεις μπορείς να με ξεγελάσεις.

Εγώ βαρκούμαι σε. Εσένα που νομίζεις ότι είμαι ακόμα ένας που τούτους που έχουν προβλέψιμη συμπεριφορά, μεγάλο εγωισμό, μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους κλπ κλπ. Ναι εσένα. Βαρκούμαι σε πολλά. Το καλλύττερο που έχω να σου ευχηθώ είναι να βαρεθείς τον εαυτό σου. Πέρκι καταλάβεις σε τι μαλακίες ρεμβάζεις.

Μιαν ημέραν που έννα με γνωρίσεις που κοντά, έννα καταλάβεις πόσο μακριά είμαι. Προς το παρόν, θώρε τα γραμματούθκια μου, τζιαι επαναπαύτου πίσω που την εξοικείωση που έσιεις με το αλφάβητο.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Κλικ

Κλικ

Σήμερα το πρωί ξύπνησα και βρήκα ένα γράμμα στο κομοδίνο μου.

Αναγνώρισα τα γράμματά μου. Είχε την υπογραφή μου. Καταγεγραμμένη ώρα: 4:30 π.μ.

Αναρωτήθηκα. Εκείνη την ώρα κοιμόμουν.

Διάβασα.

Ήταν γράμμα από το υποσυνείδητό μου.



Εδώ και μια βδομάδα παρακολουθώ στις ειδήσεις την καταστροφή στην Αϊτή. Η χειρότερη ανθρωπιστική κρίση εδώ και δεκάδες χρόνια, είπε ο Μπαν Κι Μουν.

Τους βλέπω από την καναπεδάρα μου, καθώς πίνω νέσκαφε, καθώς τρώω πίτσα, καθώς χαϊδεύω τα αρχίδια μου και αυνανίζομαι και χύνω στα χαρτομάντηλα με οργασμικές συσπάσεις. Τους βλέπω να ανασύρονται νεκροί κάτω από τα συντρίμμια, και να άλληλοσκοτώνονται για λίγο νερό λίγο φαΐ. Είδα τον Μπιλ Κλίντον να βγαίνει στον αέρα και να φωνάζει ότι η βοήθεια που λαμβάνουν δεν αρκεί. Και να φωνάζει σε εμάς τους τηλεορασάκηδες: PLEASE SEND MONEY. SEND MONEY. SEND MONEY. WE NEED MONEY.

Αλλά εγώ ξέρετε τι κάνω; Χι χι χι! Κάνω μια εξυπνάδα! Επινόησα μια εξυπνάδα για να ξεπμπερδεύω από τη συνείδησή μου, που μου ζητά επίμονα να βοηθήσω, πληρώνοντας ή κοπιάζοντας. Μια συνείδηση η οποία όταν παραμένω απραγής μου στέλνει Ερινύες και με ταλαιπωρούν!

Λοιπόν! Εγώ κάνω κλικ σε κάτι ιστοσελίδες και γίνομαι μέλος σε κάτι facebook groups. Που έχουν για τίτλο: «Κάθε κλικ βοηθά ένα παιδί στην Αϊτή», και «Για κάθε άτομο που γίνεται μέλος στο γκρουπ ο δημιουργός δίνει ένα σεντ σε παιδιά που πεινούν».

Κατά βάθος ξέρω πολύ καλά ότι όλα αυτά είναι ψέματα. Αλλά εδώ μου συμφέρει να το παίζω τάχα τεχνολογικά αδαής και αφελής. Τάχα δεν ξέρω ότι ο μόνος πραγματικός τρόπος να βοηθήσω είναι στέλνοντας τα λεφτά μου.

Αλλά ξεμπερδεύω έυκολα από τις απαιτήσεις της ενσυναίσθησης και της ανθρωπιστικής συμπάθειας.

Κάνω κλικ και βοηθώ! Και ζητώ και από άλλους να κάνουν κλικ! Κάνουμε όλοι κλικ μαζικά από τα κομπιούτερς μας! Ναι!

Κάνε κι εσύ κλικ. Ναι κάνε. Να για κοίτα! Ένας μαλάκας λέει ότι θα δώσει ένα σεντ αν κάνω κι εγώ κλικ στην ιστοσελίδα του. Κι εγώ κάνω κλικ. Με πάσα σοβαρότητα ε! Χωρίς να ρωτήσω: καλά ρε φίλε εσύ που δίνεις τα λεφτά για κάθε κλικ. Αν τα έχεις τα λεφτά ούτως ή άλλως, γιατί δεν τα δίνεις απευθείας να βοηθήσεις και περιμένεις να κάνω εγώ το κλικ; Αλλά δεν το ρωτώ αυτό. Και ξέρεις πολύ καλά γιατί. Διότι μου αρέσει να έχω την ψευδαίσθηση ότι τα λεφτά αυτά ΕΓΩ τα αποδεσμεύω. ΕΓΩ τα στέλνω ναι. Με ένα κλικ. Αν αυτός ο μαλάκας τα στείλει απευθείας τα λεφτά, τότε πώς θα έχω εγώ την ευκαιρία να συμμετάσχ και να βοηθήσω, και να ξεμπερδέψω από την υποχρέωση;

Κλικ! Μόλις έσωσα ένα μισοπεθαμένο παιδί.

Κλικ! Άλλο ένα!

Κλικ! Άλλο ένα!

Κλικ! Μόλις τάισα ένα μισοπεθαμένο μωρό!

Κλικ! Μόλις ανέσυρα μια γυναίκα από τα συντρίμμια!

Κλικ!

Κλικ!

Κλικ!

Κλικ! Μόλις πήρα συγχωροχάρτι για τη μαλακία που με δέρνει!

Κλικ! Μόλις πάτησα το τηλεκοντρόλ και άλλαξα το αναθεματισμένο το κανάλι που δείχνει συνέχεια ανθρώπους να υποφέρουν.

Τώρα θα δω το Sex and the City, να καβλώσω, να αυνανιστώ και να χαλαρώσω.




ΣΤΕΙΛΤΕ ΛΕΦΤΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΨΤΕ ΤΑ ΚΛΙΚ

Χμμμμ

...έχω έναν πρόβλημα με το συνέδριο που οργανώνω, το οποίον πρέπει να λύσω με λεπτότητα τζιαι ευελιξία. Αφορά ανθρώπινες σχέσεις, που μπαίνουν εμπόδιο στη διοργάνωση. Εν τόσο λεπτό το θέμα που εν μπορώ να το συζητήσω με κανένα. Ένιξερω καν αν μπορώ να το γράψω δαμαί...

Το πρόβλημαν εν ότι επέλεξα έναν άτομο (συνάδελφο, ικανότατο) να με βοηθήσει στην οργάνωση. Αλλά τούντο άτομο -φιλικό άτομο- εν συνεργάζεται σωστά που την αρκή...κλείουμε ραντεβού τζιαι ακυρώνει τα συνέχεια, αναβάλλει μου τα, βάλλει με τζιαι πάω εγώ Λονδίνο (όπου μεινίσκει) για τες συναντήσεις μας (Ενώ, υπόψιν, το πανεπιστήμιο εν δαμαί που είμαι εγώ, όι τζει πάνω τζιει). Τούτον καθυστερεί πολλά την οργάνωση. Εν έχω έτσι πολυτέλεια.

Που την άλλη, εν έχω τον αέραν του ατόμου να τα πω κουτσιά καθαρισμένα, ότι δηλαδή μαλακίζεται τζιαι έτσι όπως μαλακίζεται υποσκάπτεται η ποιότητα της δουλειάς μας.

Έννα το παραμερίσω το άτομο, με τρόπο που να μεν θιχτεί η σχέση μου μαζίν του. Έννα επιλέξω ακόμα έναν άτομο να το εμπλέξω (ούτως ή άλλως χρειαζόμαστε ακόμα ένα συνάδελφο για τες αξιολογήσεις των papers που θα παρουσιαστούν) τζιαι να δημιουργηθεί μια οργανωτική ομάδα. Έτσι, έννα μπορέσω είτε να υποβάλω τον ρυθμό που πρέπει, είτε το άτομο που εν τραβά να παραμεριστεί εκ των πραγμάτων, χωρίς παρεξήγηση, αφού η οργανωτική ροή θα συνεχιστεί κανονικά με το τρίτο άτομο...


Χμμμμ.....

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

St. Gervais, Mont Blanc









Χρειάζουμαι συμβουλή που μπλόγκερς

Προσπαθώ να ανεβάσω φωτογραφίες πας στο μπλογκ αλλά το κουμπί για ανέβασμα φωτογραφιών εν παθκιέται. Τα υπόλοιπα τα διπλανά παθκιούνται μια χαρά (για βίντεο και για url link), αλλά τζείνο των φωτογραφιών εν παθκιέται. Σε κανένα που τα μπλογκς μου. Τί κάμνω λάθος;

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Τεράστια μέρα

Είμαι πάρα πολλά κουρασμένος. Είχα την πρώτη φουλ μέρα στο πανεπιστήμιο.

Ευτυχώς. Ίσιωσα ψυχολογικά.

Έννα σας γράψω τα κύρια σημεία. Ορισμένα που τούτα επήραν ώρες, άλλα μισάωρο, άλλα ορισμένα λεπτά.

1) Εξύπνησε με ο ανιψιός μου. Είσιεν να παραδώσει έκθεση το πρωί η ώρα 11μισι τζιαι έθελε να διορθώσω την έκθεσην του. Εδιόρθωσα την όσο εμπορούσα.

2) Έγραψα μιαν επαγγελματική επιστολή της μάνας μου που μου εζητούσε εδώ και μέρες.

3) Εμίλησα με τον αρφό μου για ένα σημαντικότατο θέμα. Εθκιέβασα κάτι πράματα που μου έστειλε. Εσκέφτηκα τα πολλά σοβαρά. Πρόβλημα καριέρας- σταυροδρόμι μεγάλο. Έπρεπε να αποφασίσει.

5) Εθκιέβασα ένα μήνυμα που κάποιαν σημαντική.

6) Επήα τζιαι άνοιξα καινούριο λοαρκασμό τηλεφώνου. Εδώκαν μου τζιαι τζιαινούρκο τηλέφωνο μούχτι. Ευχαρίστηση. (Εν μιάλη ευχαρίστηση να έσιεις τζιαινούρκο τηλέφωνο).

7) Επήα πανεπιστήμιο. Συνάντηση με πανέμορφη Σουηδέζα πρώην μαθήτρια στη βιβλιοθήκη...ελαφρύ φλερτ. Μα τί ωραίο πρόσωπο...

8) Επήα στο ντιπάρτμεντ. Συζήτηση με την chair. Αρέσκει μου. Ειδικά η ευγένειά της τζιαι τα λουκκούθκια της άμα χαμογελά. Είπαμε για τη μετακόμισην της, τα κοπελλούθκια της, τες γιορτές κλπ

9) Συζήτηση με άλλον καθηγητή (μάστρος των διδακτορικών). Συγκεκριμένη συζήτηση για ένα φιλοσοφικό πρόβλημα. (Συγκεκριμένα: τη διαφορά του υπερβατικού τζιαι του υπερβατολογικού. Τζείνος εν της Χσολής της Φρανκφούρτης, Κριτικής Θεωρίας, Αντόρνο κλπ. Εγώ Χάιντεγγερ. Έστειλε μου ένα κεφάλαιο επί τούτου, που το φρέσκο βιβλίο του που ακόμα γράφει. Έπεται συζήτηση την ερχόμενη εβδομάδα. Εζήτησε μου σχόλια. (Γουάου. Ένιωσα πολλά flattered. Εν πολλά σημαντικός συγγραφέας τούτος, εν θα σας πω ποιός ένι όμως).

10) Μικρή συζήτηση με το μάστρο μου. Άλλος καθηγητάρας. Είπε μου λλίο για τους βαθμούς που έδωσα το προηγούμενο τρίμηνο. Είπεν ότι ήμουν πιο "απλόχερος" από ό,τι έπρεπε. (Έννα με πελλάνει, διότι στην αρκή είσιεν μου πει να γίνω πιο αυστηρός, τωρά λαλεί μου το αντίθετο)!

11) Διάβασμα και έρευνα. Πίσω στο γραφείο με τους συνάδελφους διδακτορικούς. Ωραίες γκόμενες αλλά παλαβιάρες τζιαι εκκεντρικές. Η μια νάκκο γαούρα στους τρόπους της. Φακκά μου. Νομίζει κάποια ένι. Μιαν ημέρα προβλέπω έννα τσακκωθώ μαζίν της διότι έσιει πολλύν τουπέ, τζιαι πάντα καταλήγω να τσακκώννουμαι με τουτους. Μάλλον επειδή έχω τζιαι εγώ τουπέ. (Ξερω' γώ).

12) Τυχαία συνάντηση στο καφέ με συνάδελφο που μόλις γνώρισα. Διαπιστώνω ότι εν πελλός, με κατάθλιψη τζιαι ππάνικ αττάκς. Γαμώ το σσιήστο μου...θκιαολίζουμαι διότι ενι φκάλλει φάουσα, τζιαι παθαίνει ψιλοκρίσεις σαν μου μιλά. Φύε σιόρ που δαμαί σκέφτουμαι. Ήνναμπου είμαι εγώ; Γιατί μου μιλάς εμένα; Πήεννε αλλού να πελλάνεις; Γιατί ούλλοι οι πελλοί διούν πάνω μου; Γιατί σπουδάζετε φιλοσοφία; Πήεννε πιέ φάρμακα (τούτον είπα του το που τα αλήθκεια). Πίννει είπε μου ο παλιο-ψυχοπαθής. Έκαμα τάχα ότι τον καταλαβαίνω. Ωωω ναι, ωωω ναι, μμμμμμ, ναι, μμμμ, ναι. ωωωω αλήθκεια; Ωωωω ναι ωωω ναι (ΦΑΟΥΣΑ ΤΖΙΑΙ ΖΙΛΙΚΟΥΡΤΙΝ, ΕΝ ΜΕ ΚΟΦΤΕΙ ΡΕ ΠΠΕΖΕΒΕΓΚΗ, έχω τζιαι εγώ προβλήματα αλλά αντί να σου τα πρήζω εσένα έχω πέντε μπλογκς τζιαι πρήζω άλλους άσχετους χαχαχα!)

13) Επιστροφή στην πόλη. Επιστροφή παρέα με τη σουπερβάιζορ μου. Συζήτηση πολλή. Επεθύμησα την τζιαι επεθύμησε με φαίνεται. Άρκεψα τζιαι αγαπώ την.

14) Σπίτι με συγκάτοικους.

15) Δείπνο σε άλλο σπίτι. Με δύο Κυπραίους παρέες, έναν γάλλο, μια γαλλίδα (πελλή, στρινιάρα), μια ισπανίδα τζιαι τέσσερεις ιταλίδες (εκ των οποίων η μια μικρή αλλά τρομερότατα σέξυ (ιταλική ομορφιά...δεν παίζεταιιιιιιιιιιιιιιι).

16) Σε παμπ για μπύρα.

17. Έσσω κουρασμένος. Λίγο msn και μπλογκς.

Υ.Γ. Από την πρώτη του Φεβράρη κλείνω τον λογαριασμό στο Facebook μου. Βαρκούμαι να σας εξηγήσω τωρά γιατί.

Καληνύχταααααααααααα!!!

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Ανάποδα

Τες τελευταίες μέρες, θκιεβάζω φιλοσοφία τζιαι γράφω λογοτεχνία. Αλλά εν το ανάποδο πο έπρεπε να κάμνω.

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

Ναβουχοδονόσορας

Νομίζω εν το πιο αστείον όνομα του κόσμου. Ένιξερω ίνταλως τζιαι αθθυμήθηκα το.

Τέλοσπάντων.

Μίσιη μου είπα ότι ήταν να παραιτήσω τα φλερτ με τες γυναίκες, έννεν; Ε. Σκατά. Εψές πάλαι εφκήκα έξω τζιαι εκατέληξα να φιλιούμαι με μιαν μες σε ένα κλαμπ...άσε που εν είμαι σίουρος αν ένας της παρέας εν ο γκόμενος της.

Πάντως, αν ήμουν γυναίκα ήταν να με ταπελλώναν ότι είμαι "πουτάνα", έτσι όπως τσιλιμπουρδίζω ποτζεί τζιαι ποδά.

Ανησυχώ για κάτι: μήπως τούντα τσιλιμπουρίσματα αναιρούν την ικανότητα μου να ερωτευτώ καλά; Εν το θέλω τούτον. Θέλω να έβρω τζείντην μιαν επιτέλους.

Παραφράζοντας λλίον τον Χάιντεγγερ: Μόνο μια Θεά μπορεί να με σώσει τώρα!

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Οι Γυναίκες στη ζωή μου

Την εχτεσινή μέρα επέρασα την με την καλλύττερη μου φίλη που έχω δαμαί στο Μπράιτον.

Μια οξυδερκέστατη 31χρονη Κροατίδα. Πανύψηλη, 1,90, ξανθιά. Παρορμητική, εκδηλωτική, με πλουσιότατο λεξιλόγιο, ικανότατη στρατηγική σκέψη, με γνώσεις στη φιλοσοφία τζιαι στες τέχνες, τζιαι με μπόλικη ζωντάνια τζιαι όρεξη για μαλακίες τζιαι χιούμορ τζιαι διασκέδαση. Τζιαι -βεβαίως- με όρεξη για μακρόσυρτες συζητήσεις, ψυχαναλυτικές συνήθως.

Μαζίν της περνώ απίθανα. Η παρέα μας εν τέλεια. Εν η καλλύτερή μου φίλη δαμέσα. Εν έχω καλλύττερο φίλο αλλά έχω καλύττερη φίλη. Συζητούμεν τζιαι τα ερωτικά μας χωρίς πρόβλημα.

Αλλά, πιο σημαντικά, τζιαι στην Κύπρον έχω καλλύττερη φίλη. (Η μπλόγκερ Σίβυλλα Σελασιέ). Καλάν, τζείνη εν η καλλύττερη μου φίλη για πάντα. Μάλλον έννα πεθάνω τζιαι εννάν η καλλύττερή μου φίλη. (Τέλοσπτάντων, εν θα γράψω παραπάνω για τη Σίβυλλα δαμαί, επειδή έννεν επί του παρόντος, τζιαι επίσης εν θέλω να πάρει πάνω της, επειδή μετά αππώννεται παραπάνω που το κανονικόν).

Η ουσία εν ότι, στες φιλίες μου εν μου κάμνει καμιά διαφορά αν νεν άντρας ή γυναίκα. Έχω τζιαι αρσενικούς, έχω τζιαι θηλυκούς. Αλλά για κάποιο λόγο τωρά τελευταία βρίσκω τα καλλύττερα με γυναίκες. Οι γυναικείες φιλίες ισοζυάζουν με με έναν τρόπο αδιαπραγμάτευτο.

Ας μην ξιάνουμε τζίολας, ότι ανάγιωσε με μια γυναίκα (οι γονιοί μου ήταν χωρισμένοι τζιαι εμεγάλωσα με τη μάνα μου), με την οποίαν είχα εξαιρετική σχέση φιλική, τζιαι ακόμα έχω. (Όχι ότι δεν έχω στενότατη σχέση τζιαι με τον τζύρη μου- για να συνεννοούμαστε).

Επίσης, στην ευρύτερη οικογένεια, έχουμεν πολλές γυαινέτζιες, τες οποίες υπεραγαπώ τζιαι υπεραγαπούν με, τζιαι πάντα είχαμεν στενότατη επαφή. Ειδικά πρώτες ξαδέρφες, τζιαι θείες (αρφάες της μάνας μου). Πάντα είχα καλή επαφή με την γυναικεία πραγματικότητα, παρόλες τες φαινομενικές μου παραδρομήσεις.

Στην ουσία πάντα επαμφοτέριζα, μεταξύ του γυναικείου στερεότυπου, τζιαι του αντρικού. Σιαίρουμαι τα τζιαι τα θκυό, σέβουμαι τα τζιαι τα θκυό, αλλά τζιαι ειρωνέφκουμαι τα τζιαι τα θκυό. Τζιαι παλέφκω μέσα μου τζιαι με τα θκυό.

Αυτά είχα να πω σήμερα.

Προσβλέψετε στο αυριανό λογοτεχνικό κείμενο των Παρασημειώσεων μου. Στο οποίο αφιέρωσα πολλή σκέψη τζιαι τέχνη για να το φκάλω (ασχέτως αν δεν σας φαίνεται).

(Εξαναείπα το: το πιο σημαντικό μου μπλογκ εν οι Παρασημειώσεις μου. Που πολλά λλίοι θκιεβάζουν τζιαι καταλαβαίνουν νομίζω).

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Καθιστοί κατούρηες όλου του κόσμου: ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Εσήκωσα ένα σύστημα που τον τζιαιρόν που έζησα λλίον τζιαιρόν Γερμανία: κατουρώ κάθοντας. (Οι γερμανίδες εξανάγκασαν τους αντράες τους να μάθουν να κατουρούν κάθοντας! Σπουδαίον έννεν;;;)

Ξέρω το ότι ακούεται τζιαι φαίνεται μάλλον γελοίο τζιαι νακκουρίν γκέυ. Στην Κύπρον είδεν με να κατουρώ ο παρέας μου ο Πιέρος (ΓΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΠΑΡΕΑΑ) τζιαι επερίπαιζεν με μια ώρα (εννοείται)! Όποιου το πω περιπαίζει με δηλαδή.

Αλλά, έχω να πω ότι εν πολλά βολικό. Μα πάρα πολλά βολικό. Γι' αυτόν, δεν πτοούμαι. Έννα κατουρώ κάθοντας τζιαι εν με κόφτει τι νομίζει οποιοσδήποτε.

Καταρχάς, είτε είσαι μεθυσμένος, είτε μισοτζοιμησμένος, μπορείς να κατουρήσεις άνενοιας. Έννεν ανάγκη να στοχέφκεις, τζιαι να έσιεις έγνοιαν άμπα τζιαι κατουρήσεις πας το σελλίν ή χαμαί. Αφού αποκλείεται να πάει λάθος η κατούρα, επειδή το πουλλίν εν σε τέλεια στοχευτική θέση εκ προοιμίου! Ήντα, άμαν ξυπνήσω μες το μέσον της νύχτας, κατουρώ χωρίς καν να ανοίξω τα μμάθκια μου. Έτσι εν χρειάζεται να ξυπνήσω κανονικά για να κατουρήσω, τζιαι εν διακόπτεται ο ύπνος μου.

Επιπλέον, εν πολλά άνετον. Εν ξεκουραστικό. You take your time. Έσιει πιο ωραίον πράμαν που το να κάθεσαι σιορ;

Αλλά ρε γαμώτο, τωρά που κατουρώ κάθοντας καταλάβω τζιαι τι ζόρι τραβούν οι γυαινέτζιες άμα παν να κατουρήσουν τζιαι έβρουν το σελλίν πιτσικλιασμένο με κατούρες.

Το σελλίν της τουαλέττας μας δαμαί σπίτιν εν σπασμένο: εν μινήσκει πάνω άμα το στήσεις. Που σημαίνει ότι οι άντρες κατουρούν αναγκαστικά με το σελλίν κάτω.

Τζιαι σχεδόν κάθε φοράν που πάω να κατουρήσω βρίσκω το πιτσικλιασμένο γαμώ το κέρατό μου. Τζιαι νεκατσιώ, τζιαι νευριάζω.

Καταλαβαίνω απόλυτα τες γυεναίτζιες σε τούτον τον τομέα, τζιαι συμπάσχω μαζίν τους.

Είμαι έτοιμος να συνασπιστώ μαζίν τους για να κάμουμεν επανάσταση εναντίον των αντρών που πιτσικλιάζουν το σελλίν τζιαι εν το καθαρίζουν! ΟΥΣΤ ΞΙΜΑΡΙΣΜΕΝΟΙ!!!

ΚΑΘΙΣΤΟΙ ΚΑΤΟΥΡΗΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!!

"Εμιλήσαμεν"

Εβρέθηκα με την "πρώην". Εμιλήσαμεν. Είμαι συγχυσμένος τζιαι λυπημένος. Εν θα γράψω τίποτε από ό,τι διημείφθη μεταξύ μας. Εν πολύπλοκα τζιαι προσωπικά. Τζιαι ό,τι τζιαι αν γράψω, εννάν αποσπασματικό, τζιαι ενδεχομένως να αδικήσω είτε την Τζιοάννα, είτε εμένα, τζιαι εν θέλω.

Το λυπητερό της υπόθεσης εν ότι επερίμενε σήμερα που ήταν να βρεθούμε να έχω αλλάξει ιδέα τζιαι να της δώσω ακόμα μια ευκαιρία. Είσιεν πολλή συζήτηση. Σε ορισμένες φάσεις ήταν έντονη. Συναισθηματική. Είσιεν τζιαι λλίον κλάμα.

Πάντως, θέλω να πω κάτι, σχετικό με το πρόβλημά μου, αλλά που δεν περιορίζεται μόνο σε τούτην την περίπτωση: Το γεγονός ότι κάποιος πληγώνεται παραπάνω που τον άλλον, δεν σημαίνει ότι έσιει τζιαι δίκαιον.

Το δίκαιον δεν μετριέται με τη συναισθηματική ευαισθησία ή το πλήγωμα. Άλλον το έναν, άλλον το άλλον. Διότι αν το δίκαιον μετριέται έτσι, τότε εύκολα δημιουργούνται συνθήκες συναισθηματικού εκβιασμού.

Τζιαι επίσης, θέλω να πω το εξής: στες δικές μου περιπτώσεις, τες πλείστες φορές που είχα έντονη συζήτηση με γυναίκα, καταλήγει να κλαίει, αλλά εγώ όχι. Το γεγονός όμως ότι ΕΝ ΚΛΑΙΩ, δεν σημαίνει τ ί π ο τ ε σε σχέση με το πρόβλημα τζιαι το θέμα που συζητείται. Ούτε σημαίνει ότι εν εύκολα τα πράματα για μένα.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Επανένταξη...

...στην εγγλέζικη καθημερινότητα.

Το Μπράιτον εν λλίο σιονισμένο ακόμα. Ορισμένοι δρόμοι έχουν πολλή πάγο.

Εξύπνησα το πρωίν ανακουφισμένος που ήμουν μες στο κρεβάτι μου.

Ήπια το καφεδάκι μου. Εμίλησα με την πρώην γκόμενα. Αποφάσισα ότι έπρεπε να τη δω, για να συζητήσουμεν τζιαι να φτιάξουμεν τους όρους με τους οποίους χωρίζουμεν (εχώρισα την πριν 2 εφτομάδες, επεισοδιακά- δυστυχώς). Έννα συναντηθούμεν αύριο η ώρα έντεκα στο Στάρμπακς. Όπως τα έργα. Που βρέθεσαι τάχα να μιλήσεις, τζιαι ξέρουν κάμποσοι κοινοί φίλοι ότι βρεθούμαστεν "να μιλήσουμεν" τάχα. "Α, τωρά πρέπει να εν στο κκαφέ να μιλούν". Τζιαι καρτερούν με αγωνίαν οι φίλες της να μάθουν "ίνναμπου είπεν" ο Βελισσάρης, τζιαι οι φίλοι μου καρτερούν να τους πω "ίνναμπου είπεν η Τζιοάννα". Μαλακίες σσιορ. Αν έκοφκεν ο νους τους εν θα εκαρτερούσαν να ακούσουν ίνναμπου έχω να πω τωρά τζιαι να πάει. Τωρά τζιαι να πάει βράσε ρύζι. Τα προηγούμενα που της είπα εν τα εκατάλαβεν, που είχαν σημμασία. Τωρά τι να σου πω και να μου πεις...πελλάρες, έτο απλά για να μεν είμαστε τσακκωμένοι. Εδιερωτούμουν αν έπρεπε να τα γράψω τούντα προσωπικά. Ειδικά διότι θκιεβάζουν τα τζιαι ορισμένοι κακεντρεχείς που άλλην δουλειάν εν κάμνουν που το να γυρέφκουν τον κακόν λόον να μου το σύρουν λόγω εμπάθειας/αντιπάθειας. Όι είμαι έτσι όι είμαι άλλωσπως. Σαν να τζιαι ξέρουν με, ή μπορούν να κάμουν διάγνωση για την ψυχοσύνθεση μου που πέντε λέξεις. (Άμαν δεν ακούσεις τη χροιά της φωνής του άλλου κουμπάρε, εν έσιεις ιδέα ποιός εν ο άλλος). Αλλά εν με κόφτει σιορ. Τζείνα που νιώθω τζιαι σκέφτουμαι έννα τα γράφω. Ειδεμή, να το σιέσω για μπλογκ, έννεν;

Μετά που εμίλησα με την πρώην επήα βουρητός τζιαι εσυναντήθηκα με την Κροατίδα καλλύττερη μου φίλη (δαμέσα). Επεράσαμεν μιαν ωραία μέρα μαζίν. Ακυρωθήκαν οι εξετάσεις της τζιαι ήταν χαρούμενη. Γενικά το πανεπιστήμιον υπολειτουργεί λόγω σιονιού.

Αύριον έχω ραντεβού τζιαι με έναν τύπο στο πανεπιστήμιο για το συνέδριο. Τζιαι έννα επαναρχίσω την έρευνα τζιαι το γράψιμο.

Σήμερα εχαλάρωσα. Επήα κάτω στα καταστήματα με την Ίβα μου. Εψουμνίσαμεν τζιαι οι θκυό πράματα. Έσιει τ ρ ο μ ε ρ έ ς εκπτώσεις! Εγόρασα ένα ισχυρό σακκούιν είκοσι λίρες, ισχυρά παπούτσια 50 λίρες, τζιαι ισχυρά μποξεράκια 3 λίρες τα 2.

Πόψε έσιει σινεμά. Ο συγκάτοικος μου τζιαι η γκόμενα του είπαν μου να πάω τζιαι εγώ μαζίν τους. Έννα έρτει τζιαι η συγκάτοικος της γκόμενας του συγκάτοικου μου. Ντάπολ ντέιτ φάση. Προσπαθούν να μου την προξενέψουν. Εν πολλά πολλά σέξυ και όμορφη τούτη. Εγγλέζα. Αλλά ένιξερω πόσον κόφκει ο νους της. Αλλά εν με κόφτει να σας πω την αλήθκεια ίνναμπου να γίνει. Βαρκούμαι να φλερτάρω. Θέλω να κόψω τα πολλά-πολλά με τες γκόμενες διότι νιώθω ότι ενεκατώθηκεν ο νους μου. Θέλω να ισιώσω. Θέλω κάτι πιο σοβαρό τζιαι καλό. Με προϋποθέσεις. Με επίπεδο.

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2010

Έσσω μου

Επιτέλους έφτασα έσσω μου. Κάθουμαι με τους συγκάτοικους. Πίννουμεν το ουισκούδιν μας τζιαι διηγούμαι τους την περιπέτεια μου!

Καληνύχτα και όνειρα γλυκά!

Skata

Enna grapsw en taxei na perigrapsw tin katastasi mou.

epses ypotithetai efefka pou Genevi, me shilia zorka, meta pou eperimena 2 meres afotou eishien akyrwthei i ptisi mou gia Gatwick.

Epia aerodromio mia xara. Oulles oi ptiseis gia Londino eixan akyrwthei (oullwn twn etaireiwn), extos pou 2: ti diki mou tshiai allo mian.

Telospantwn, na men ta polylogw, me 2 wres kathysterisi empikame sto aeroplano. Eperimenamen allo 2 wres mes to aeroplano. Meta akyrwthiken tin teleftaia stigmi (epeidi, kai gamw tin atyixia, espasen kati o pilottos kata lathos, tshiai en emporouse na petasei to aeroplano- apologithiken mas). Ekatevasan mas. Eginen O xamos. To aerodromion mesa itan kleisto dioti itan idi arga. Anoiksan gia misi wra ta gkise tis Easy Jet gia na eksypiretisoun MONON oikogeneies me mwra. orismenoi goneis itan eksw frenwn, eginen to swse. Oulloi eimastan egklwvismenoi stin Elvetia edw kai meres, (egw xwris rouxa). Alla egw esiwpisa dioti alloi eixan polla pio sovaro provlima, eidika orismenoi mes TRIA kopellouthkia mazin tous, alloi me neogennita...rezillikkia tshiai talaipwria tou allou kosmou.

Htan tosi i sygxisi pou oute kan voucher en ekataferan na mou dwsoun. Ekarterousa mian wran mes ti psatshi tshiai ta shionia na evrw taxi. Epia se ena ksenodoxeio i wra 2misi to prwi. Epkierwsa 130 evrw. Elouthika, eksanavala ta idia rouxa, eksypnisa to mesomerin tshiai efa kamian wra na apofasisw ti na kamw. Emilsia me ton tshiri mou, ti mana mou, tshiai enan parea mou gnwsti tis perioxis. Hvra internet emaxoumoun na dw ti tha kamw. Telika ekleisa neo eisitirio apo Zyrixi gia Gatwick gia popse. Epia vouritos sto stathmo, epiasa treno (alla 50 evrw) tshiai se treis wres irta Zyrixi. Hrta aerodromio tshiai ekama check-in. Oulla fainountai entaksei.

Eperasa pou passport control klp. Twra eimai se ena internet cafe mesa sto aerodromio tshiai karterw se 2 wres na fyw. Elpizw na ta kataferw. Esheia mian eftomadan pou volodernoumai.

Eishien tshiai polla thetika i peripeteia, alla enna ta grapsw se allo post.

An den fyei i ptisi popse, enna paw na evrw ena filo sto Zyrixi.

Ate...o Theos mazi mou!

(O POIOS re???? Ma opote se syfferei pistefkeis sto Theo???!!!)

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Eimai egklwvismenos sti Genevi

Eshionise nakkourin stin Agglia tshiai eshiesan panw tous -pale- tshiai ekleisan ta oulla oi asxetoi, symperilamvanomenou tshiai tou Gatwick.

Me apotelesman na akyrwthei i ptisi mou, tshiai na meinw opws ton koukkoufo sti Genevi. Epire me sto aerodromio o filos mou. Piannw ton tilefwno se deka lepta lalw tou, re akyrwthiken i ptisi mou strafou na doumen ti tha kamoumen. Estrafiken. I epomeni ptisi itan se thkyo meres, diladi to Savvato. Ti na kamoume lalw tou? Na erteis pisw mazi mou, lalei mou, tshiai na se ksanaferw pisw (miniskei sto xwrioudaki sti Gallia tsheinos). Ase na piasw tilefwno tounti fili mou na dw an mporei na me filoksenisei lalw tou, tshiai meta thoroumen.

Piannw tin. lalei mou en eshei provlima meine Genevi damai mazin mou, tshiai afisto filo sou na paei pisw sto galliko xwrkon.

En tw metaksyn, o kyriotteros logos pou en ethela na strafw me to filo mou en epeidi toutos ekamen protasi gamou tis filis tou molis prin mian eftomadan, tshiai eixamen synennoithei na meinw mazin tous mono treis meres, gia na apolafsoun tshiolas ton erwtan tous, na men me exoun opws to aggouri mes ti mesi, na tous ksenerwnnei. Ase pou o filos mou lypatai me tountes meres dioti eimasten sta antitheta akra se o,ti afora ta synaisthimatika: tsheinos ivren ti gynaika tis zwis tou, enw egw molis exwrisa ti filenada, epeisodiaka malista.

Epia loipon tshiai ivra tounti fili mou. Touti emetakomise molis prin mian eftomada Genevi. Ara to dwmatiouin tis en eshei t i p o t e. Ase pou en tshiai polla axristi touti re paithkia. Ma POLLA. Eginen 8 iwra ti nyxta gia na athymithei oti EN ESHEI TIPOTE gia na tshoimithw panw. Oute krevati, oute sentoni, oute kouverta, oute maksilari, tipote. Enevriasa polla dioti en megali anaisthisia tis (ennen i prwti fora pou epideiknyei poso axristi eni). Telika epia tshiai ivra kati maksilarka kanape tshiai evala ta xamai. Gia maksilari evala kamposa rouxa. Alla en eishen tipote na shiepastw. Entythika kala-kala. Alla oulli nyxta en etshoimithika pou tin kryada.

Telosptantwn. Esikwthika to mesomerin tshiai epia katw stin polin. Damai stin perioxi diladi, pou en o stathmos tou trenou. En mou egemwse tshiai polla to mati i perioxi. Pollin koulloufkion.

Epia egorasa mian kouverta gia popse. Ethkievasa se ena cafe. Eparpatisa nakkon, alla oi polla dioti shionizei. E afta. Avrio elpizw na ta kataferw na synanthithw me enan synblogger o opoios menei damai konta, gia kafedaki :)

Alla, ekourastika, thelw na paw spiti mou. Enimporw na eimai allo me atoma toso dipla mou, prepei/thelw na paw essw mou na ysixasw, na vouttisw mes sto Heidegger, sto grapsimo.

Popse enna me parei se ena club lalei touti. Hnta varkoumai. Evarethika na fkainnw eksw. Evarethika na gnwrizw gyenetshies tshiai na flertarw. Kanei. Emegalwsan oi filosofikes tshiai apomonwtikes anagkes mesa mou- prepei na arkepsw na tes taizw...

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010

...to kati allo

Re paithkia, to Mont Blanc en to kati allo. Epatha tin plaka mou.

Katarxas, зкцеш fora ekama to ski sti zxwi mou, mesa se mia mera. Ateleiwtes pistes...diaforown katigoriwn...apithana...Paradisos gia ton kathe skier.

EPIPLEON, (tshiai pio simantika), oi orosires en apithanes. Niwtheis pio konta sto theo, gamise ta. I thea en apithani. Oloklira vouna, oloshiona, panw pou ta sinnefa. San ta erga...

Dapanw da, en to kati allo...


(Twra paw na ppesw dioti eimai dialymenos pou tin kourasi)

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Pas to Mont Blanc

Grafw greeklish epeidi to computer pou exw proxeiro en eshei ellinika.

Eimai se ena mikro xwrioudaki sti Gallia, sto Mont Blanc.

Epetasa ta xaramata sti Genevi. Tshiame ekarterouse me o pareas mou. Odigisame irtame Gallia, sto eksoxiko tou sto Mont Blanc. Ypsometro 800 metra. Simera exasamen ti mera gia ski, alla enoikiasa pou to apogevma gia na pame avrio pournon pournon pas ta ypsometra me ta teleferik, panw pou 2misi shilliaes metra. Re paithkia: dapanw da en yperoxa. Shionia shionia shionia, dentra, spitouthkia. Opws ta erga.

Molis irtamen eperpatisame kata mikos tou kyriou dromou tou xwrkou, wspou tshiai eftasame se emian yperoxi gefyra. Poukatw, enas gkremmos oloshionos, tshiai diamesou enas ximarros pou erketoun pou ta ypsi. Asteiepsa ton parea mou tshiai eipa tou: alopws en i prwti fora pou "kataxta" Kypraios tounto xwrko tou Mont Blanc.

Ystera pou llion, to asteion egine pragmatikotita: o athrwpos pou mou enoikiasen ta ski (o opoios en emilan gri egglezika, mono gallika, tshiai emetafrazen mou o pareas mou pou en gallofwnos) eipe mou oti prwti fora enoikiazen ski se Kypraio! haha!

Popse efaamen fondu me tyri, aspro krasaki, tshiai kati alla wraia maskarallikkia. Me wraia atmosfaira, kerakia, ntzaki klp. Faousan tyrin omws re koumpare, epristikan ta stomashia mas. Exathiken to kreas gamwto kerato mou? Telospantwn...emourmourisa arketa tou parea mou logw apousias kreatos, men sas prisw tshiai esas.

Ate paw na ppesw dioti avrion exw terastia oloaspri, glysteri, ефчнефеш tshiai ziki-zaki-ki mera. (ziki-zaki-ki: pou to siki-zaka tou ski).

Tounto computer anikei se mia rwssida fili (ti fili tou filou mou, tshiai kathe llio petassei mou ta rwssika). En polla asteia! Dete dete! лоывтлотца емку цук 5ккдо!!!

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010

Φτου κι απ' την αρχή

Νέο Έτος, πάει να πει, Αρχή.

Αρχή, με κρίση.

Κρίση: προέρχεται που το κρίνειν.

Λοιπόν. Καλή νέα αρχή για μένα, με μια νέα κρίση. Mε αποφάσεις.


Καλή Χρονιά!