Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Κλικ

Κλικ

Σήμερα το πρωί ξύπνησα και βρήκα ένα γράμμα στο κομοδίνο μου.

Αναγνώρισα τα γράμματά μου. Είχε την υπογραφή μου. Καταγεγραμμένη ώρα: 4:30 π.μ.

Αναρωτήθηκα. Εκείνη την ώρα κοιμόμουν.

Διάβασα.

Ήταν γράμμα από το υποσυνείδητό μου.



Εδώ και μια βδομάδα παρακολουθώ στις ειδήσεις την καταστροφή στην Αϊτή. Η χειρότερη ανθρωπιστική κρίση εδώ και δεκάδες χρόνια, είπε ο Μπαν Κι Μουν.

Τους βλέπω από την καναπεδάρα μου, καθώς πίνω νέσκαφε, καθώς τρώω πίτσα, καθώς χαϊδεύω τα αρχίδια μου και αυνανίζομαι και χύνω στα χαρτομάντηλα με οργασμικές συσπάσεις. Τους βλέπω να ανασύρονται νεκροί κάτω από τα συντρίμμια, και να άλληλοσκοτώνονται για λίγο νερό λίγο φαΐ. Είδα τον Μπιλ Κλίντον να βγαίνει στον αέρα και να φωνάζει ότι η βοήθεια που λαμβάνουν δεν αρκεί. Και να φωνάζει σε εμάς τους τηλεορασάκηδες: PLEASE SEND MONEY. SEND MONEY. SEND MONEY. WE NEED MONEY.

Αλλά εγώ ξέρετε τι κάνω; Χι χι χι! Κάνω μια εξυπνάδα! Επινόησα μια εξυπνάδα για να ξεπμπερδεύω από τη συνείδησή μου, που μου ζητά επίμονα να βοηθήσω, πληρώνοντας ή κοπιάζοντας. Μια συνείδηση η οποία όταν παραμένω απραγής μου στέλνει Ερινύες και με ταλαιπωρούν!

Λοιπόν! Εγώ κάνω κλικ σε κάτι ιστοσελίδες και γίνομαι μέλος σε κάτι facebook groups. Που έχουν για τίτλο: «Κάθε κλικ βοηθά ένα παιδί στην Αϊτή», και «Για κάθε άτομο που γίνεται μέλος στο γκρουπ ο δημιουργός δίνει ένα σεντ σε παιδιά που πεινούν».

Κατά βάθος ξέρω πολύ καλά ότι όλα αυτά είναι ψέματα. Αλλά εδώ μου συμφέρει να το παίζω τάχα τεχνολογικά αδαής και αφελής. Τάχα δεν ξέρω ότι ο μόνος πραγματικός τρόπος να βοηθήσω είναι στέλνοντας τα λεφτά μου.

Αλλά ξεμπερδεύω έυκολα από τις απαιτήσεις της ενσυναίσθησης και της ανθρωπιστικής συμπάθειας.

Κάνω κλικ και βοηθώ! Και ζητώ και από άλλους να κάνουν κλικ! Κάνουμε όλοι κλικ μαζικά από τα κομπιούτερς μας! Ναι!

Κάνε κι εσύ κλικ. Ναι κάνε. Να για κοίτα! Ένας μαλάκας λέει ότι θα δώσει ένα σεντ αν κάνω κι εγώ κλικ στην ιστοσελίδα του. Κι εγώ κάνω κλικ. Με πάσα σοβαρότητα ε! Χωρίς να ρωτήσω: καλά ρε φίλε εσύ που δίνεις τα λεφτά για κάθε κλικ. Αν τα έχεις τα λεφτά ούτως ή άλλως, γιατί δεν τα δίνεις απευθείας να βοηθήσεις και περιμένεις να κάνω εγώ το κλικ; Αλλά δεν το ρωτώ αυτό. Και ξέρεις πολύ καλά γιατί. Διότι μου αρέσει να έχω την ψευδαίσθηση ότι τα λεφτά αυτά ΕΓΩ τα αποδεσμεύω. ΕΓΩ τα στέλνω ναι. Με ένα κλικ. Αν αυτός ο μαλάκας τα στείλει απευθείας τα λεφτά, τότε πώς θα έχω εγώ την ευκαιρία να συμμετάσχ και να βοηθήσω, και να ξεμπερδέψω από την υποχρέωση;

Κλικ! Μόλις έσωσα ένα μισοπεθαμένο παιδί.

Κλικ! Άλλο ένα!

Κλικ! Άλλο ένα!

Κλικ! Μόλις τάισα ένα μισοπεθαμένο μωρό!

Κλικ! Μόλις ανέσυρα μια γυναίκα από τα συντρίμμια!

Κλικ!

Κλικ!

Κλικ!

Κλικ! Μόλις πήρα συγχωροχάρτι για τη μαλακία που με δέρνει!

Κλικ! Μόλις πάτησα το τηλεκοντρόλ και άλλαξα το αναθεματισμένο το κανάλι που δείχνει συνέχεια ανθρώπους να υποφέρουν.

Τώρα θα δω το Sex and the City, να καβλώσω, να αυνανιστώ και να χαλαρώσω.




ΣΤΕΙΛΤΕ ΛΕΦΤΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΨΤΕ ΤΑ ΚΛΙΚ

2 σχόλια:

prawnkraka είπε...

ne...
tuta pu laleis ekfrazei ta mesa pu tin pellin tu tin texni o telios o Renzo Mertens.
epien se ena xwrko sto Congo je ipen tus ftwxus katoikus jame oti to pio succesful source of income pu exun sta sherka tus en i ftwshia tus.
oti prepi na en jinoi pu xirizunde tin eikona tis ftwshias tus, na mathun na tin pulun. je na men kerdizun(xrimatika) pu jinin oi "ksenoi", alla oi idioi.

ekamen ena documentary to "episode III" pu dixnei je to stisimon tu installation tu "please enjoy poverty"

girepse na to evris, aksizei ton kopo
ela to trailer gia twra
http://www.youtube.com/watch?v=qXkt9RECJK0

maria t.

rocknsane είπε...

http://www.facebook.com/group.php?gid=267225192710&ref=nf